Londen :: 8 juni 2003
Zondag was weer een mooie dag. Prachtig weer en dus met frisse moed er weer tegenaan om lekker wat van Londen te zien. Op deze laatste dag hadden we toch nog wel het een en ander op het programma staan, dus weer de underground in, naar Covent Garden!
Ontzettend leuk! Eerst zijn we door de hallen heengelopen die je tegenkomt vanuit de underground. Heel leuk, allemaal kraampjes al en bovendien ergens beneden een leuk strijkje. Het typische Classic FM repertoire live gespeeld door een strijkje. Goed hoor! Ik ben gelijk maar even The Body Shop binnengelopen om te kijken of ze mijn vader zijn appelzeepje nog hadden, maar die schijnen uit de handel te zijn. Omdat ik toch iets voor zijn vaderdag moest hebben, besloot ik maar over te gaan op ander fruit: Papaya en Meloen, beiden erg lekker!
Toen zijn we doorgelopen naar een hal die aan de zijkant van het plein ligt met nóg meer kraampjes. Daar heb ik nog een cadeautje voor mijn zus gekocht en voor mezelf de polsband die je al in een eerdere post gezien hebt. Toen nog even de HMV binnen en lekker op een terrasje een hot choco gedronken en mijn vader en moeder even gebeld. Vonden ze wel leuk. 
Toen zijn we weer de underground ingegaan om te reizen naar St.Paul's Cathedral. Ik zal eerlijk zijn, die vond ik eigenlijk mooier dan Westminster, maar goed, het is allemaal niet zo goed te vergelijken als je zoveel ziet in vier dagen. The Gallery's waren helaas dicht omdat het zondag was, en er waren ook nog eens werkzaamheden een de gang om de kerk op te knappen voor zijn zoveel jarig bestaan. Maar even zitten op de trappen voor St.Paul's alwaar het vrouwtje in Mary Poppins haar broodkruimeltjes voor de duiven verkocht voor tuppence…
Speel het liedje in midi formaat (100k)
Speel het liedje in mp3 formaat (4Mb)
Early each day to the steps of Saint Paul's
The little old bird woman comes.
In her own special way to the people she calls,
“Come, buy my bags full of crumbs.
Come feed the little birds, show them you care
And you'll be glad if you do.
Their young ones are hungry,
Their nests are so bare;
All it takes is tuppence from you.”
Feed the birds, tuppence a bag,
Tuppence, tuppence, tuppence a bag.
“Feed the birds,” that's what she cries,
While overhead, her birds fill the skies.
All around the cathedral the saints and apostles
Look down as she sells her wares.
Although you can't see it, you know they are smiling
Each time someone shows that he cares.
Though her words are simple and few,
Listen, listen, she's calling to you:
“Feed the birds, tuppence a bag,
Tuppence, tuppence, tuppence a bag.”
Okee, tot zover het sentiment van de reis. In feite ging het heel anders, we zaten namelijk op de trappen toen er een Amerikaanse familie (vader, moeder, zoon) aan kwamen lopen waarop de moeder de opmerking maakte dat er een dienst was een uur later en de zoon een welgemeend 'Oh no, shiiiiiiiit.' uitte…on the steps of Saint Paul's…
St.Paul's achter ons latend met wat te drinken (Berjan Starbucks Coffee en ik de zoveelste fles water), gingen er richting underground Hyde Park Corner. Om Hyde Park te zien! Daar hebben we even uitgerust in The Rose Garden om vervolgens de weg door het park te volgen, langs het Albert Memorial en de Royal Albert Hall. Uiteindelijk nog even aan de Broad Walk gezeten in het zonnetje. Heerlijk.
Rond etenstijd zijn we doorgelopen langs High Street Kensington om uit te komen bij Phillimore Gardens. Dat zegt niemand iets, maar als ik vertel dat daar Sticky Fingers zit, Bill Wyman's Sticky Fingers! dan zijn we er weer allemaal denk ik zo. Heerlijk gegeten en nog ff achter een érg leuke Amerikaanse jongen die er zat te eten met zijn reisgroepje aangelopen richting toilet. Damn, hij was cute…hooguit een jaar of 17, maar toch… En ik heb nog een mok gekocht!

Nou, toen we erg vol zaten zijn we naar underground High Street Kensington gelopen en via diverse omwegen terug naar het hotel gereisd. Daar aangekomen was Berjan nog niet moe genoeg, ik heb me toch maar om laten lullen om nog even in Old Compton Street een terrasje te pikken. Was gezellig, ik had het toch weer niet willen missen. Tegen elven nog een rondje gemaakt door/om Soho heen, nog een laatste keer door Old Compton Street gelopen. Strategisch tijdstip, 23 uur…als de pubs dichtgaan!
Terug in het hotel kon ik maar moeilijk in slaap komen en Berjan ook. Zoveel meegemaakt, en dan komt het tijdstip van de thuisreis er toch aan. Baluh. Maar het was hartstikke goed Londen! We'll Meat Again! 