basj.nl

Londen :: 7 juni 2003

Mjah, vrijdag wezen stappen, nou, dan weet je het zaterdag wel. Ik ben dan dus geen zak waard. We waren sowieso al redelijk uitgelopen qua voeten, dus besloten we om zaterdag maar een weekendkaart voor de Underground te kopen en wat meer afstanden per metro af te leggen. Zaterdag daardoor toch nog een hoop gezien!

We stonden rond 12 uur op, lekker broodje gepakt bij de broodjeszaak op de hoek bij ons hotel en toen begonnen aan onze zaterdag…in de underground. Omdat we alleen nog de zaterdag hadden dat de winkels open waren, besloten we als eerste om richting Regent Street te gaan (underground Oxford Circus). Ik wilde nog even langs de Disney Store en Berjan had zijn zinnen nog gezet op Laura Ashley en Esprit. We zijn eigenlijk gewoon alle herenkledingwinkels ingedoken, omdat ik nog op zoek was naar een witte broek voor Sensation White. Maar niks gevonden, ja wel heel veel, maar niks wat ik leuk vond of goedkoop genoeg. Door dus, Oxford Street. Ook daar teveel winkels om op te noemen. Toen we klaar waren met shoppen bij de HMV (de zóveelste) zijn we naar de dichtstbijzijnde underground gegaan (Bond Street) en zijn vandaaaruit gereisd naar Harrods (underground Knightsbridge), want dat is natuurlijk ook een verplicht nummer als je in Londen bent.

Wat een kitsj!!! Vreselijk groot, dat ten eerste, en ik geloof serieus dat je daar meerdere dingen kan doen: je kan er een hele dag of nog langer winkelen, je kan er volledig failliet gaan, je kan er hopeloos verdwalen en ik denk dat je er ook kan glimlachen en denken: sjongejongejonge. Ik heb de laatste optie aangehouden en een mooie nieuwe Harrods-pen voor mijn moeder gekocht. Haar oude was ze kwijtgeraakt namelijk. Maar vind maar eens een pen in zo'n groot warenhuis!

Van Harrods uit zijn we dan uiteindelijk doorgereisd naar onze eigenlijke bestemming voor de zaterdag: Notting Hill Gate. Daar wilde Berjan mij het (inmiddels niet meer blauwe) deurtje uit de film Notting Hill laten zien, maar aangezien we beiden inmiddels écht geen voeten meer over hadden (in die underground leg je toch nog wel wat meters te voet af…poeh) zijn we 'slechts' Portobello Road afgeslenterd. Hartstikke leuk natuurlijk, allemaal kraampjes met ouwe troep en zooi. Het klinkt misschien een beetje neerbuigend, maar ik vond het echt grappig hoor. Ik ben niet zo'n heel grote rommelmarkt liefhebber, maar altijd leuk! Beneden aangekomen moesten we weer terug naar het station. Pffff. Toen zijn we van lieverlee maar teruggereden naar het hotel om ons een beetje uit te rusten en klaar te maken voor the social event of the weekend: Les Misérables!

We hadden tevoren al besloten dat we bij de Pizzahut op de hoek tegenover het theater zouden eten, dat leek ons wel zo handig. Dus zogezegd zogedaan, op naar Cambridge Circus. Daar was het echt een circus. Ik denk dat er een flink ongeluk gebeurd was, want midden op het plein stond zelfs een trauma-heli. Hele plein afgezet, dus wij konden via de gebruikelijke route ook niet bij onze Pizzahut komen! Dus maar even een blokje omgelopen, en toen we het plein weer in zicht hadden ging de heli net omhoog. Ongelofelijk hoe iemand het voor mekaar krijgt om zo'n ding daar neer te zetten en het er ook weer weg te krijgen zonder brokken. In een blinde gok zou ik zeggen dat het hier een professional betrof.

Pizzahut was lekker, zoals altijd, maar veel te veel en de bediening was waardeloos. Geen fooi dus! Ik ben daar vrij hard in. En toen naar het Palace Theatre voor Les Misérables. Nou, als ik zeg dat ik van het begin tot het eind heb zitten tranen dan overdrijf ik, maar zodra de muziek begon had ik wel last van een toenemende humiditeit in de oogjes. En wat aan trieste musical! Maar wel ontzettend mooi. Ik heb werkelijk genoten, geen woorden voor! FABULEUX!

Na de voorstelling terug naar het hotel en geslapen als een blok.

See you tomorrow!

Even tussen de Londen verhalen door een 'normale' posting. Hoewel, zo normaal is dit dus niet.

Ik kreeg van een vriendelijke vriend een liedje opgestuurd als mp3, het plaatje heet 'Kuilen In Het Zand' en wordt gezongen door Simone Sand Am Meer (Simone Zand Aan Zee). Het is een Nederlandstalig liedje met een duidelijk Duits accent en een grappige melodie en tekst. Als je het mij vraagt de grap van deze zomer, een geheide hit als het goed gepromoot wordt, een enorm goeie grap als het niet serieus blijkt te zijn.

Kijk op www.kuileninhetzand.tk en download dit magnifieke stukje muziek!

Zoals beloofd:

Londen :: 6 juni 2003

Beetje op tijd opgestaan en op naar het ontbijt in het hotel. Het zat niet inbegrepen bij onze kamer, dus we moesten het zelf apart betalen, vandaar dat we na afloop besloten hadden om maar gewoon ergens anders te gaan ontbijten voor de rest van de duur van ons verblijf in Londen! Berjan had het English Breakfast getest en ik had het Continental Breakfast: we waren beide ontevreden

Na het ontbijt zijn we Londen in gelopen, je moet toch iets. We zijn eerst Regent Street uitgelopen richting St.James's Park. Daar zijn we langs gelopen via de Horse Guards Road, waar we dus ook hebben staan kijken bij de Horse Guards Parade. Niet veel soeps, maar leuk om even gezien te hebben

Zo door langs de Cabinet War Rooms en de Treasury naar Parliament Square. Daar hebben we Bridge Street gevolgd en zijn we zo over Westminster Bridge naar de London Eye, dat grote reuzenrad gelopen. Dat bleek L11 te kosten om erin te kunnen, vonden we een beetje veel van het goeie, dus we hebben onze weg vervolgd langs de Thames en vanaf die kant Big Ben en de Houses Of Parliament bekeken. Langs de kade en langs St.Thomas' Hospital en zo over Lambeth Bridge weer terug naar de overkant.

Daar hebben we de Victoria Tower Gardens doorkruist naar Westminster Abbey. Prachtige kerk, maar er staan dan ook wel weer zoveel beelden en rijkdommen dat je je er eigenlijk een beetje voor schaamt, tenminste, dat heb ík dan. Daar weggekomen zijn we een stukje teruggelopen en St.James's Park ingegaan. Daar hebben we even gezeten, maar toen begon het een klein beetje te druppelen, dus hebben we ons begeven richting de uitgang van het park bij Buckingham Palace, alwaar de regen met bakken uit de hemel begon te komen. We hebben dat onder een dichtbegroeide boom even aangezien (en we waren weer es niet alleen!) en toen toch maar een taxi genomen terug naar Piccadilly Circus. Nog even wat gegeten bij de Burger King en wat cd-zaken bezocht, waarna we terug naar het hotel gingen om even uit te rusten alvorens te gaan eten en te gaan stappen!

Gegeten hebben we vrijdagavond bij Balans in Old Compton Street. LEUKE OBER! DAMN! Maar goed, hij stond zelfs met de tafelpoten te flirten, dus ik heb het maar bij vriendelijk lachen gelaten. Na het eten zijn we doorgegaan naar de hoek van Charing Cross Road en Oxford Street waar The Astoria ligt. Daar organiseert G-A-Y regelmatig leuke dansfeestjes voor homo's en vrijdag is Camp Night: 70s en 80s disco. Helaas hebben we de helft van de avond staan te prutsen in de 90s ruimte, waardoor het toch wat tegenviel, maar in de grote zaal (waar we rond 1 uur pas kwamen) was dus wel degelijk 70s en 80s, dus dat hebben we nog maar even volgehouden. Helemaal geweldig! Supertof!

Rond half 3 terug in het hotel, moe maar voldaan, geslapen als een blok beton…meer morgen!

Hey, ik heb besloten om Londen exact een week later voor mijn weblog na te beleven. Ideaal. Dus hier volgt het verslag van de donderdag in Londen (dat was dus vorige donderdag).

Londen :: 5 juni 2003
Teringvroeg opgestaan om ongeveer om half 7 klaar te staan om met Berjan naar Schiphol te rijden. Leuk detail dat ik op het nieuws hoorde was nog dat Sky Radio toch zelf een gouwe ouwe station gaat opzetten en Radio 10 FM niet overneemt. In de auto op weg nog even geluisterd naar de overgang, erg leuk!

Op Schiphol ging alles vrij soepeltjes, parkeren, met pendelbusje naar de luchthaven, inchecken, douane, vliegtuig in en voor je het weet sta je 10 minuten later (9.00 lokale tijd) op London Luton (tijdsverschil van een uur hè!). Daar is niks te beleven dus meteen maar even gepind en een Greenline bus genomen naar het centrum van Londen, dat toch nog gauw een uurtje van Luton verwijderd is.

Daar aangekomen zijn we maar eens op zoek gegaan naar het hotel. Dat is even acclimatiseren hoor. Maar ik heb me geen moment ongemakkelijk gevoeld. Kaartje gekocht van de stad, dan gaat het toch een stuk makkelijker. Na wat zoeken bleek ons hotel inderdaad aan Piccadilly Circus te liggen. Eenmaal in het hotel hoorden we dat we pas om een uur of 2 konden inchecken. Het was toen ongeveer 11 uur. Nu zaten we direct op Piccadilly Circus, dus eerst maar naar de Burger King dan, voor een lichte brunch *kuch* en daarna hebben we nog ff wat rondgewandeld en zijn we even de plaatselijke VVV binnengegaan.

Op Piccadilly Circus liggen in een driehoek een Virgin Megastore, een Towerrecords en een HMV. U begrijpt dat wij ons wel tot een uur of 2 vermaakt hebben. Maar ik wilde ook alvast even een kijkje nemen in Old Compton Street (de Reguliersdwars van Londen). Nou, daar hebben we even gelopen. Gelijk aan het eind ervan maar kaartjes voor zaterdagavond voor Les Miserables gekocht (Palace Theatre).

Ik had Andy nog gesmst voor de adressen van Disney Stores en Apple Stores in Londen, maar een Apple Store blijkt er niet te zijn. Apple in Engeland maar even gebeld en die wisten me wel een adres te geven waar ik een mooi stevig houdertje voor mijn iPod kon scoren. Het kostte L40,- maar dan heb je ook wat! De rest van de middag hebben we eigenlijk in Old Compton Street op een terrasje mensen zitten kijken. Heerlijk in het zonnetje , het was fantastisch. Meteen ook maar wat flyers gescoord om bepaalde dansgelegenheden wat goedkoper binnen te komen (de G-A-Y om precies te zijn).

Rond een uur of 4 toch maar eens gaan inchecken in het hotel. We hebben ons scheef gelachen om de kamer. We keken uit op een bouwput, de 'badkamer' was zo'n ready-made cabine waar je je kont niet in kon keren en de bedden, nouja, bedden…*kuch* laat ik zeggen dat ik in elk geval een veer in mijn rug en een veer in mijn kont voelde.

's Avonds zijn we op zoek gegaan naar een leuk restaurantje. We kwamen uit bij een Indisch iets geloof ik. In elk geval hadden we een uurtje later een heerlijke Chicken Curry achter de kiezen. Toen hebben we dessert gehaald bij de Mac (milkshake!) en zijn we ff lekker op Leicester Square gaan zitten. Daar liggen dus aan één plein vier bioscopen en een groot kantoor van Capital Radio. De rest waren cafees, restaurants en barretjes volgens mij.

Nou, we waren dead tired zogezegd, dus daarna maar richting hotel, nog wat televisie gekeken en slapies gedaan. Op naar de vrijdag!!!

Zo. Even snel een blogje om te laten weten dat ik nog leev! Lekker vakantie en lekker een paar dagen in Londen geweest. Het hele verhaal zal ik binnenkort even (nouja, even) online zetten, maar ik kan je al wel vertellen dat ik vaker een bezoekje aan Londen ga brengen…prachtige stad, gezellige mensen en lekkere jongens!!!

Dusch…

Inmiddels ben ik weer lekker thuis gesettled. Als eerste voorproefje op de grote Londen-entry:

mijn nieuwe polsbandje!

Alweer een tijdje niet geblogged. Of stiekum wel geblogged, maar gewoon vergeten de links te veranderen waar mijn blog naartoe gepost moest worden. Want mijn homepage is verhuisd naar een nadere provider, dus dan moet je toch het één en ander aanpassen qua urls, usernames en passwords. Maar goed. Dan heb je dus nu lekker wat bij te lezen!

Het weekend was leuk maar warm. Ik was op bezoek bij Jeroen, een vriend van mij uit Rotterdam, die was pas verhuisd en hield zijn housewarming.

Zaterdag zijn we naar The Matrix Reloaded geweest…KICK ASS! Hij is fijn…nu alleen weer wachten op deel 3…Harry Potter, The Lord Of The Rings, The Matrix…allemaal wachten op deel 3!

Nou, de commerciëlen zitten allemaal op hun nieuwe frequenties…en wat doet Noordzee FM ineens op de 100.7 FM…nagenoeg non-stop muziek uitzenden…hoe gluiperig…hoe Erik de Zwart ook. Bah. Ach, ik hoop maar dat ze nog verder wegzakken qua luistercijfers. We gaan het allemaal meemaken de komende tijd!