Onwederzijdse Liefde. Ja, dat is nog eens een opening van een posting hè! Daar heb je niet van terug!
Ik zal het even in het kort proberen uit te leggen, want zo moeilijk is het volgens mij niet. Er is iemand die ik erg leuk vind, hij vind mij ook wel leuk, maar op de een of andere manier weet hij niet echt wat hij wil en is hij ook niet echt duidelijk. En daar sta je dan, met je geld, je diploma en je goeie manieren enzo… 
Het is ook niet de eerste keer dat me dit overkomt hoor, helemaal niet, je moest eens weten! Maar ik had wel gedacht dat het dit keer beter zou gaan. Waarom? Andere aanpak! Ik weet van mezelf dat ik erg goed flink snel 'verliefd' word. Het is de laatste keren allemaal wat langzameraan gegaan, precies zoals ik het wilde, ook dit keer. Een eerste keer vind je iemand een aardige gast, een tweede keer blijkt hij een leuke gozer en de derde keer heb je zoiets van: eigenlijk issie best leuk.
In dat stadium gaat het dan meestal mis. Óf hij blijft best leuk, in welk geval hij normaliter uit een vliegtuig naar beneden kan storten zonder dat het mij écht wat doet, óf hij gaat op dat moment over in een staat van: 'ik vind je leuk, vind je mij ook leuk?' Helaas is dit stadium het gevaarlijkste van ze allemaal, omdat je dan Onwederzijdse Liefde tegen kan komen. (Voor zover hier van liefde te spreken is.)
Is er iets mis met een poging wagen?
Als je niet verliefd bent na vier ontmoetingen zegt dat dan eigenlijk wat?
Er kan nog vanalles gebeuren, want hoe goed ken je mekaar nou na vier keer?
En wat heb je te verliezen als je het tóch probeert?
Het ergste wat er kan gebeuren is dat je het samen een paar weken leuk hebt en dat het toch niet blijkt te werken. Vreselijk, ik moet er niet aan dénken! 
Ik laat het hierbij. Onwederzijdse Liefde…je kunt er boeken over schrijven…