Klachtenloket

Als er lezertjes gaan klagen dat ik al een week niks geschreven heb, dan weet je dus a) dat je gelezen wordt en b) dat je weer eens wat moet schrijven. Bij deze dus. Het was een enerverend weekje. Samen met een paar collega's hebben we afgelopen week uitgeroepen tot schrikkelweek. De week was minimaal één dag te lang.

Vooral gewerkt vorige week. En van het weekend naar mijn ouders geweest om o.a. naar het toneelstuk waar mijn moeder op het moment in speelt (amateurgezelschap) te gaan bekijken: 'Welkom in het bos' van Alex van Warmerdam. Ik kan je verzekeren: als je het een keer ergens kan gaan zien…DOEN! Geweldig leuk. Twee uitspraken eruit wil ik je niet onthouden.

Het gesprek gaat tussen een pastoor en zijn misdienaar. De misdienaar is niet zo handig bezig (op zijn zachtst gezegd) en de pastoor ergert zich daar nogal aan. We komen erachter dat de misdienaar nog een broer heeft, waarop de priester zegt: 'Jouw moeder heeft maar één kind…jij bent restmateriaal.'

De tweede is wat minder ernstig (hoewel) wanneer Edward tegen zijn (ex-)vrouw zegt: 'Ik zal je niet missen, maar ik zal altijd met plezier aan je terugdenken.'

Het zijn kleine stukjes, maar ze geven wel weer hoe het stuk een beetje in elkaar zit.

Dinsdag ben ik bij collega Robert Claus wezen eten. Erg gezellig. Hij kan lekker koken (kip matras ) en we hebben gezellig samen voetbal gekeken. Ehm…achja…soms moet je je als bezoek een beetje schikken naar de wil van de gastheer.