Gisteravond ook een programma gekeken over ijdelheid bij mannen. Dat gaat toch wel erg ver hoor. Als ik hoor dat er in een week zo'n 20 mannen hun kont komen laten harsen in een beautysalon in Groot-Brittanië, dan begin ik aardig te twijfelen of ik niet gewoon hetero ben. Na het zien van deze onzin kon ik maar tot één conclusie komen: er zijn vier soorten mannen.
de geluksvogel
iemand die geboren is met de juiste genen en er geen reet voor hoeft te doen om er goed uit te zien en een lijf als een atleet te hebben en te houden…
de sporter
iemand die misschien niet met een geweldig lijf is geboren, maar er 'lol' in schept om zijn lijf in topconditie te houden door te sporten…
de doorzetter
wil er graag heel erg goed uitzien en gaat daarom een paar keer per week of minder met enorme tegenzin naar de sportschool of een ander soort bewegingstherapie…
de levensgenieter
niet geboren met de juiste genen, houdt niet van sport, heeft het er ook niet voor over…
We nemen dit rijtje even door.
De geluksvogel daar hoef ik het niet over te hebben, want daar zijn de eronderstaande categorieën jaloers op, dus als je geen geluksvogel bent, dan weet je hoe het zit.
De sporter daar zijn er een stuk meer van. Leuk voor ze, maar gelukkig is sport voor hen slechts een hobby. Net als languit op de bank liggen met hindernissen dat voor mij is.
De doorzetters daar kan ik nog enig respect voor opbrengen, hoewel daarmee niet gezegd is dat ik ze snap. Waarom zou je je met grote tegenzin gaan liggen afpeigeren om er beter uit te zien? Als je dat doet voor jezelf, soit, maar als je dat doet voor anderen, hou er dan alsjeblieft mee op.
De mensen die mij een beetje kennen, weten denk ik wel dat ik tot de categorie levensgenieter hoor. Ik zal eerlijk zijn: ik zou er best uit willen zien als het gemiddelde cover-model van Men's Health, maar ja got neither the genes, nor the will.
Waar maak je je dan druk om vragen velen zich nu vast af. Nou, vrij simpel: WE ZIJN EEN UITSTERVEND SOORT!!! De hele maatschappij is tot in de donkerste krochten vergeven van het idee dat iedereen er picobello uit moet zien. Daardoor is er een verwachtingspatroon waar ik niet aan kan en wil voldoen en dat heeft dan weer tot gevolg dat vele mensen je links laten liggen. Ik geef toe, ook aan die mensen zou ik geen boodschap moeten hebben, want dat zijn ze niet waard, maar soms…heel soms…kan ik er niks aan doen. Wij levensgenieters hebben het lang niet zo makkelijk als iedereen denkt.
Gelukkig kan ik soms nog wel eens iemand tegenkomen die verder niet zoveel waarde hecht aan mijn uiterlijk en me gewoon neemt zoals ik ben: een vrolijke jongen, die er misschien niet uitziet als de volgende Mister Universe, maar wel een normaal gesprek kan voeren en voor wat gezelligheid kan zorgen.
Bedankt jongens! Alle tien! 