Wát? Juist, spaghetti. Ik had gister collega Robert Claus op wederbezoek (zie 17 sept) vanwege het feit dat het als oneerlijk werd gezien dat hij voor mij had gekookt en ik niet voor hem. Besloten me nog maar es een keer uit te sloven en me te storten op spaghetti con funghi. Niet onverdienstelijk, al zeg ik het zelf. Maar het is geloof ik nog nooit voorgekomen dat ik met mijn bezoek (altijd 1 persoon + ikzelve) een hele pan leeg at. Conclusie moet dus zijn dat ik óf minder heb gemaakt (onbewust dan) óf dat we toch grote eters zijn… 
Het was wederom gezellig. Dit keer geen voetbal gekeken maar jingles geluisterd en wat gebabbeld. Ik geloof dat hij nog gekker is van jingles dan ik…en sommige mensen denken nu: 'Dat kán niet!!!' Nou, geloof me. 
Vandaag was verder een lummelig dagje op het werk. Gedeeltelijk gevuld met een uur zitten en niksdoen en met mijn collega Ron doen alsof dat voor ons 'druk' was. Ik geloof dat we een half uur hebben gepraat over in bad liggen en een boek lezen en hoe dat zou moeten als je alleen een douche hebt. De uiteindelijke oplossing was wel goed en wil ik je derhalve niet onthouden: je zet de douche op de laagste stand van de glijstang, neemt zo'n klein plastic krukje (want dat roest niet, ja, overal wordt aan gedacht hoor!) en gaat lekker zitten lezen met de warme straal op je ruggetje.
Pap, wanneer kom je mijn douche nou eens installeren? 






No comments yet.