Gisteravond was het dan zover: een avondje zilveren ringen maken met de personeelsvereniging van Emile zijn werk. Het was een dolle boel (met overigens iets teveel deelnemers naar mijn zin).

Bij binnenkomst kreeg je eerst een enorme bos met sleuteltjes/ringen om je vingerdikte te meten. Waarna je een stukje zilverplaat kreeg van precies de juiste lengte…tenminste, we gaan ervanuit dat dat de bedoeling was. Hier en daar scheen dat niet exact te kloppen geloof ik.

Dat stukje zilverplaat moest je wat bijvijlen aan de zijkantjes zodat je je er niet aan kon snijden en vervolgens begon het vervelende werkje van het rondbuigen/-kloppen/-maken van het stukje. Dat viel nog niet mee. Er waren mensen met dunnere stukjes en dikkere stukjes en met name de mensen die een wat dikker stukje plaat hadden (jep, ik dus ook) hadden daar flink meer moeite mee!

Na veel heen en weer geprobeer enzo is het uiteindelijk toch gelukt om het ding een soort van ronde vorm te geven en het zelfs dicht te lassen! Wonderlijk. Zodoende heb ik dus nu een eivormige zelfgemaakte ring.