Het was een fijne dag gisteren in Antwerpen! Diederik, Emile en ik hebben lekker wat gewandeld door 'het stad', lekker wat terrasjes gedaan en 'Geweldigenoten!'.
Toen we er rond half 3 aankwamen eerst maar eens wat gegeten. Een lekkere pizza/pasta was er ter lunch, waarna we de stad in trokken op zoek naar een gezellig terrasje. Onderweg kom je dan winkels tegen waar ze spotgoedkope CD's verkopen en tja, dan kan ik me toch maar weer erg slecht beheersen (ik heb er maar 10 gekocht!
). Bij de kathedraal een terrasje gedaan en vervolgens nog even naar het Hessenhuis gelopen om daar nog een drankje te doen.
Rond 19 uur zaten we uiteindelijk bij de No.1 Frituur met een bakje friet, waarna we tramlijn 3 naar het Sportpaleis hebben genomen. Druk, druk, druk, maar ja, dat is te verwachten als je het Sportpaleis vol wilt hebben! Zodoende zaten we rond 8 uur in de zaal…
PRACHTIG! ![]()
Tja, veel meer kan ik er niet van zeggen. Het is erg apart om de muziek in een zo kort tijdsbestek te horen met tekeningen van Alan Lee en John Howe op een groot projectiescherm achter het orkest. Apart maar bijzonder mooi! Het was echt iets om meegemaakt te hebben! Niet in de laatste plaats omdat componist Howard Shore zelf de dirigent was natuurlijk.
Het Vlaams Radio Orkest viel me niet tegen, hoewel ik de speelwijze (al dan niet door Howard Shore aangegeven) soms wat bruut vond. Knetterende hoorns enzo dragen mijn goedkeuring meestal niet zo weg, ik vind de 'gladde' klank mooier. Het koor was hetzelfde als altijd te beluisteren is op de Night Of The Proms: 'Fine Fleur', en dat was nu ook weer prima voor elkaar…behalve dan dat de mixers van het geluid niet altijd doorhadden dat er iemand stond te zingen en het zodoende soms niet te horen was.
Dan stond er ook nog een kinderkoor bij: Kinderkoor Koor&Stem. Het is nodig bij sommige delen uit de muziek en de samenzang was goed. De jongenssopraan die de solo's voor zijn rekening nam kwam er voor mijn gevoel ook goed uit, al waren zijn inzetten allemaal te laag. Nou hindert dat de meeste mensen niet echt, maar het was wel jammer. Verder moet ik wel eerlijk zijn: ik doe het hem niet na! 
Sissel was okee. Het enige dat ik daarop aan te merken heb, is dat ze wel erg laat voor ze moest gaan zingen opstond, en ook wel weer erg snel nadat ze klaar was weer ging zitten. Het paste niet echt in het ritme van de muziek, maar ja…het zal wel ergens goed voor zijn. (Ik hoor dat je van lang staan spataderen krijgt…
)
Al met al een 10 met een griffel, zo getuigde ook het minutenlang aanhoudende applaus aan het eind. Ik heb in mijn leven in elk geval nog nooit zolang geklapt ergens voor!

zondag 18 april 2004