En zo was er vandaag de eerste sneeuw van 2004. Nog net ff snel tussen de kerst en oud en nieuw een witte ochtend met 600 aanrijdingen en veel gladheid…

Maar ook zo mooi. Sneeuw kan een mens een hoop plezier geven. Gewoon door zijn aanwezigheid. Op het werk moest de Sky-technicus het dak op om de schotels schoon te vegen, die verzamelen namelijk sneeuw. En toen de dooi inzette was het natuurlijk een grote gore prutzooi, maar toch…ik heb ervan genoten!

De kerst was top. Eerste Kerstdag gezellig bij Emile gegeten en filmpjes gedaan. En zo lief, hij had zo'n scherm gekocht voor mijn voorruit, zodat ik daar geen heet water meer voor mee naar buiten hoef te nemen op de dagen dat anderen staan te krabben en te vloeken. Na de filmpjes hebben we Brigitte Kaandorp gekeken op televisie en toen ben ik richting huis gegaan.

Om 12 uur 's nachts begon namelijk Tweede Kerstdag, maar ook de Top 2000 van Radio 2! Dus ik luisteren en chatten op de site. En voor ik het wist, had ik een uitnodiging op mijn scherm staan om even in de studio te komen kijken. Dus ik om 3.30u in de auto op weg naar het AKN-gebouw. Erg gaaf, maar Tweede Kerstdag was een beetje brak daardoor. Dus lekker op de bank gehangen en filmpjes gekeken en gecomputerd. Top Kerstdagen! Anders, maar top!

En dan nu op naar het nieuwe jaar. Alweer 5 jaar na de gevreesde millenniumovergang. Ik hou het dit jaar rustig tijdens de jaarwisseling, zoals meestal overigens. Op zo'n avond hoef ik niet persé te gaan stappen of met een grote groep te vieren. Ik vier gezellig samen met een vriend (Diederik) op de bank met hapjes en drankjes. Het komt helemaal goed! Wordt vast gezellig!

Dus als ik jullie voor de jaarwende niet meer (toe)spreek, van hieruit een geweldige avond en nacht gewenst en alles wat je maar kunt wensen in het nieuwe jaar, 2005! Maak er een feestje van!

Ja, het loopt alweer dicht tegen de Kerst aan en daarom nu hier op mijn eigenste weblog het Kerstverhaal…althans, zoals dat afgelopen zondag te horen was op 3FM in het programma van Sander de Heer.

Het toeval wil namelijk dat Bonnie en Jeffrey (mijn zus en haar partner) de rollen van respectievelijk herder en herbergier voor hun rekening namen. Petje af voor deze landelijke prestatie!

Luister dus en huiver, bij het aanhoren van het Kerstverhaal van 'De Heer Zij Met U' van zondag 19 december 2004.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Het is weer bijna Kerstmis. Wat wel vreemd is, is dat het in een weekend valt en dat je daarom niet echt een kerstgevoel hebt. Tenminste zo ervaar ik het. Ondanks alle kerstbomen, kerstmuziek etc. om me heen heb ik nog steeds niet echt dat ouderwetse kerstgevoel.

Dat kan natuurlijk ook zijn omdat ik deze kerst voor het eerst niet bij mijn familie door ga brengen. Enerzijds vanwege de scheiding en tweederzijds omdat Bonnie bij haar schoonfamilie is.

Evengoed is daar dan de gulle vrijgevigheid van mijn baas in de vorm van een kerstdiner (het jaarlijkse festijn eind december) en het kerstpakket. De foto getuigt van de smaak van mijn baas. U ziet 2 flessen Rully wijn, die er qua prijs niet om liegen (zo heb ik op internet gevonden) en in het midden een fles SKYY Wodka…ook aan originaliteit geen gebrek bij de Sky(y?) Radio Group.

Achja…kan ik me lekker bezatten tijdens de kerst.

…die ik niet één keer heb gespeeld'…met die zin ging het gister (en ik denk ook alle andere avonden) om exact half 9 's avonds los in het Antwerpse Sportpaleis: Clouseau Vanbinnen.
Wat een band, wat een muziek, wat een interactie, wat een decors, kortom: wat een show!

Samen met Emile ben ik rond een uur of half 3 richting Marco gereden en vandaaruit met zijn drieën door naar Antwerpen. We hadden alledrie niet echt zin. Emile was moe, Marco was moe (tja) en ik had gewoon geen zin. Je kent dat wel, je heb ontzettend zin op het moment dat je de kaartjes koopt, maar als het dan zover is (3 maanden later) dan,…tja…

Aangekomen in Antwerpen zijn we op zoek gegaan naar een leuk restaurantje, waar we uiteindelijk een zeker niet geweldig lekkere kipsaté gegeten hebben. Achja…

Daarna nog even door 't Stad gelopen om vervolgens tram 3 te pakken naar Merksem, halte Sport. En we waren niet de enigen. Niet de enigen die niks van de bordjes bij de trams snapten, niet de enigen die de kaartjesautomaat niet snapten, en niet de enigen die naar het Sportpaleis moesten. Aangekomen snel de jassen opgehangen, nog ff naar het toilet en een drankje gehaald en toen de zaal in.

Dit jaar staan de Clouseautjes 18 keer (!!!) in het Sportpaleis, tot ver in januari. En misschien komen er nog wel shows bij…het is niet te houden. Elk jaar komen er meer mensen naar de Sportpaleisconcerten van Koen en Kris!

Op de fotocollage hieronder zie je wat foto's van het concert van 15 december, waarop je mooi kan zien hoe het podium opgebouwd was. Met een leuke verhoging erop en achter het hele podium, dat over de volledige breedte van de zaal stond, was een enorm projectiescherm gezet waarop filmpjes, animaties, en live beelden van het concert op een ontzettend goeie manier werden gecombineerd.

Na de pauze kwam er een klein podiumpje bij aan de andere kant van de zaal en na een paar liedjes werd er uit de lucht een loopbrug naar het grote podium neergelaten. Een fantastisch idee.

Onder het laatste liedje heb ik me even snel uit de voeten gemaakt om niet na het concert weer een uur op de jassen te moeten wachten, want dat was niet veel beter geregeld dan voorgaande jaren. En het laatste toegift was toch een nummer wat me niet zo heel erg aanspreekt. Dus toen de tram terug naar het station, de parkeergarage en de auto in en terug naar huis!

Zoals je uit mijn enthousiasme en misschien ook wel uit de mooie foto's begrijpt: ik denk dat ik volgend jaar weer ga, want dan staan ze weer 'in het midden' (zoals in 2003).

Hieronder nog ff (meer ter reminder aan mezelf) de playlist van het concert:
Voor de pauze: Hier Bij Jou, Swentibold, Vanbinnen, Daar Gaat Ze, Bergen En Ravijnen, Nobelprijs, Over Morgen, Zie Me Graag, Brandend Avontuur, De Perfectie, Fiets, Zij Is Van Mij, Wil Niet Dat Je Weggaat
Na de pauze: Louise, Ik Wil Vannacht Bij Je Slapen, Altijd Heb Ik Je Lief/Voorbij/Laat Me Nu Toch Niet Alleen, Ik Denk Aan Jou, Dansen, Shaken En Grooven, Verlangen, Brandweer, Domino, Oh Ja, Anne, Ik Jij Hij Of Zij, En Dans
Toegiften: Doolhof, Geef Het Op, Heb Ik Ooit Gezegd

Het is heel apart. Er is dus een groot onderzoek naar mijn nierafwijking gaan de in Nijmegen en daar had ik me min of meer voor opgegeven. Dus gisteren ben ik gezellig naar Noviomagum getogen met de trein om me aldaar compleet te laten doorlichten.

Vrij letterlijk, want het begon met een complete lichaamsscan. Waarbij de nadruk lag op de botdichtheid. Na afloop heb ik mezelf compleet op een computerscherm gezien, maar dan de binnenkant. Erg intrigerend. Ik weeg 66.6 kg volgens het scanapparaat, waarvan 26.3% vet (iets teveel).

De gehele ochtend (tot half 12) had ik bovendien de tijd om ergens wat zaad uit te spugen in een potje, want dat moest ook gecontroleerd worden op levendigheid. Thuis kon niet, want dan was het al bedorven voor ik aan zou komen met de trein en de bus enzo, dus het moest in het ziekenhuis zelf. Dat is geen probleem want op de afdeling gynaecologie hebben ze daar een speciaal kamertje voor. De inrichting zie je hieronder.

Nee, inderdaad, niet erg inspirerend. En de kunst aan de muur en de boekjes die er ter stimulatie liggen helpen ook niet echt, als je homo bent. Uiteindelijk heb ik de Seventeen maar gebruikt, omdat daar ook nog toevallig foto's van een stelletje in stonden…het was dus behelpen, maar het is gelukt!

Vervolgens had ik nog een gesprek met de uitvoerend producente van het onderzoek en 's middags moest ik nog naar de oogarts. Daar heb ik meteen de uitslag van gehad en mijn ogen zijn prima in orde (op mijn bril na natuurlijk ).

Tot slot wilde ik je deze foto even niet onthouden. Tijdens het gesprek werd ik lichamelijk ook gewoon doorgelicht. Dus even wegen (ja, 66.6) en gemeten (1m74) en er werd wat bloed afgenomen. Een beetje maar hoor. Zoals je op deze foto kunt zien.

Al met al was het een enerverend dagje. Enerverender dan ik verwacht had. Gelukkig had ik tijdens de lunch even de tijd om de stad in te lopen. En dus ben ik voorzien van een broodje gezond mezelf even gaan verwennen (Keane – Hopes And Fears, Travis – The Singles, OST The Incredibles).

's Avonds ben ik dan nog wezen eten met de collega's en wel bij de Japanner (Nippon in de Reguliersdwarsstraat). Dat was voor mij de eerste keer, maar zeker voor herhaling vatbaar…als ze het iets goedkoper willen maken.

Zaterdag ben ik lekker in mijn autootje gestapt en naar mijn moeder gereden. Lekker relaxen en tegelijk ook mijn moeder een beetje verwennen, moet kunnen toch? We zijn op zaterdag gewoon lekker even de stad in geweest. Wat boodschapjes gedaan. En 's avonds heeft mijn moeder pasta gemaakt en daarna hebben we Kopspijkers en The Prince Of Egypt gekeken.

Zondagochtend nog heel ff de stad in geweest (koopzondag hè) om nog een kabeltje te halen dat ik mistte, om haar radio aan te sluiten op het kabelnet, en daarna heb ik haar nog even geholpen met de computer. Eigenlijk ben ik gewoon een wandelende helpdesk. Achja, het is weer eens wat anders dan een wandelende tak.

Zondag in de late middag weer lekker naar huis gereden, gelukkig overal weinig problemen op de weg, dus de zondagavond is lekker van mezelf. Genieten!

Afgelopen vrijdag was het dan weer zover, het jaarlijkse bingo-avondje bij Emile op het werk. Na mijn werk ben ik in de auto eerst Emile zijn collega Dennis op gaan halen en met hem samen naar Emile gereden.

Emile had shoarma bedacht en dat ging natuurlijk gepaard met de gebruikelijke teveelheid aan knofknofsaus. Altijd handig als je daarna nog naar een openbare gelegenheid moet. Gelukkig vielen we met zijn drieën gedrenkt in knofknof niet zo op.

Vorige jaren won ik altijd van die kleine kerstcadeautjes. Dus een lampjesslingertje, doosje met ballen, klein boompje met glasvezellicht, dat soort dingen. Wel leuk, maar toch jammer dat de echt grote prijzen altijd aan ons voorbij gingen. Tot dit jaar!

In de tweede ronde had ik ineens als eerste mijn bovenste rij vol…3e prijs! Ik riep dus luid BINGO en wandelde vrolijk naar voren om mijn prijs, de afgebeelde Senseo, in ontvangst te nemen. Toen ik terug kwam lopen zag ik Emile al dubbel liggen, want ja inderdaad, wat moet iemand die geen koffie drinkt nu met een Senseo…

Achja, het gaat om het idee. Na afloop van de avond zijn we bij Emile nog wat gaan drinken en daarna heb ik Dennis weer thuis afgezet zodat hij lekker nog wat kon gaan stappen en ik lekker naar mijn bedje kon, want de volgende dag moest ik al vroeg op weg naar mijn moedertje!

Een heel aparte ervaring.

Je rijdt naar huis, helemaal dol van het werken en dus eigenlijk min of meer op de automatische piloot. Op het moment dat je je straat inrijdt word je ineens wakkergeschud door een ondoordringbare duisternis die hard wordt doorsneden door je koplampen: gevolg van geen straatverlichting.

De huizen doen het allemaal gewoon, maar er is geen enkele straatlantaarn die licht geeft.
Een vreemde gewaarwording, maar wel een mooi gezicht.

Eat your heart out Eneco…geef mij maar Duister Nederland (en een camera ).

Altijd gezellig! Matijn (van matijn.nl) had dit jaar voor de tweede keer zijn eigen pakjesavond via de mail georganiseerd. Vorig jaar had ik al meegedaan en dit jaar was ik helemaal verbaasd over het aantal deelnemers dat zich had aangemeld. Flink veel!

Je geeft je dus op via zijn weblog, vervolgens krijg je een week voor pakjesavond een mailtje met daarin het lootje van degene waarvoor je iets moet maken en dat moet je dan op 5 december (liefst 's avonds) naar diegene toemailen. Een erg leuk initiatief en omdat het vorig jaar zo goed geslaagd was, had ik besloten om ook dit jaar weer mee te doen.

Dus ik aan de slag om iets te maken afgelopen week. Een soort cadeautjespagina in elkaar gestoken met maar liefst 35 cadeautjes! (zie http://sinterklaas.basj.nl) erg leuk geworden. De reactie van degene voor wie het was: “ik kan er nog geen lijn in ontdekken, maar het is wel leuk! :)” Verrassing!!! (Geen lijn. )

Het eerste idee was dat er maar één cadeautje een écht cadeautje zou zijn. Maar toen ik zo bezig was, heb ik onderweg besloten om gewoon eens flink in mijn harddisks te spitten om zo tot een leuke verzameling van 35 files te komen, variërend van jpg's tot mp3's en avi's of mpeg's.

Ik heb zelf ook erg veel lol gehad bij het samenstellen, want je komt natuurlijk onherroepelijk een hoop onzin tegen waarvan je geen idee meer had, dat het op je schijven stond. Ik hoop dus maar dat de ontvanger net zoveel lol heeft bij het bekijken van deze unieke stukjes. *kuch*

En op het kleine plaatje bij deze log zie je een onderdeel van mijn eigen cadeautje, dat ik vanochtend mocht ontvangen via de mail. Het was een gedicht dat echt gewoon helemaal klopt. Degene die het gemaakt heeft, moet mijn hele weblog zo'n beetje binnenste buiten gekeerd hebben. Knap gedaan hoor. Het heeft me echt geraakt toen ik het las.

Vandaar hier de link naar het complete plaatje. Blauwoog, bedankt!