Oog

Alledaagse dingen zijn ineens een stuk minder makkelijk en leuk. Mijn rechteroog. Had ik een maand geleden nog één hordeolum, nu heb ik er twee! Eentje aan de onderkant (zelfde plek als vorige maand) en eentje in mijn bovenste ooglid. Het ziet er niet prettig uit, en ik kan je verzekeren het voelt nog veel onprettiger aan!

Je moet het je voorstellen als een puistje onder het ooglid (of aan de rand ervan eigenlijk). Dus sowieso de pijn die een puistje met zich meebrengt. Ik loop de halve dag te tranen en te wrijven (ik weet het, niet goed, maar doe het me maar eens na). Bij elke beweging van het oog (van je oogbol dus) voel je er dingen langswrijven en af en toe is het zelfs zo dat het aanvoelt alsof er gewoon een soort van zandkorreltje in je oog rondzwerft. Kortom: ellende.

Het is afgelopen vrijdag begonnen en gister ben ik naar de huisarts geweest die me een zalfje voorgeschreven heeft. Dus dat moet dan ook nog twee keer per dag in het oog, waardoor je een tijdje even niks ziet (zalf hè). En je moet weten dat ik geen held ben met mijn ogen…vandaar dat mijn plan om lenzen te nemen en te houden ook niet echt gelukt is.

Laten we met zijn allen hopen dat het snel over is. Kan ik weer normaal kijken, wrijven, lachen, niezen, knipperen en vooral: slapen…