Vlak na mijn vakantie gaat de deurbel. Terwijl ik in allerijl wat kleren aan mijn lijf hang, loop ik naar de deur en doe open. Ik ontwaar een vriendelijke medemens met een clipboard die mij vraagt of hij mij wat mag vragen. Hier kan ik al een boek over schrijven, want vragen of je iemand iets mag vragen is als een emmer water over iemand heen gooien en daarna vragen of hij dat wel wil. Beetje mosterd na de maaltijd.

Dus ik stem toe en het jonge heerschap aan de andere kant van de drempel stelt zijn ongetwijfeld vandaag al vaak gevraagde vraag: “Gaat u wel eens uit eten?” Ik antwoord vastberaden: “Ja.” Dat was blijkbaar het juiste antwoord, want ik werd meteen getrakteerd op een nieuwe: “Kent u Argentijns Restaurant Chaco aan de Brinklaan in Bussum?” Deze vraag lijkt moeilijker dan de eerste, maar ook hierop wist ik meteen het goede antwoord: “Nee.”

De jongeman mocht mij op dit moment een aanbod doen. Vanwege het heuglijke feit dat het restaurant negen jaar bestaat, mocht hij een aantal leuke mensen uitnodigen er voor de helft van de prijs te komen eten. Ik heb op dat moment vriendelijk bedankt en de jongen ging verder.

Met een paar vragen in mijn hoofd liep ik terug naar de bank:
1. Waarom moet een restaurant mensen uitnodigen als het negen jaar bestaat???
Ik vind het raar. Als je zó populair bent, dat je het als restaurant toch al negen jaar hebt volgehouden, dan moet je de eetzaal toch ook op je negende verjaardag wel vol kunnen krijgen?

2a. Zijn er meer leuke mensen dan ik in Bussum???
Een schokkende gedachte. Ik ken niet heel Bussum, maar met de kennis die ik ervan heb, is het moeilijk voor te stellen dat er veel leuke mensen zijn. Ik weet niet hoeveel zitplaatsen die toko heeft, maar ik hoop niet al te veel.

2b. Zijn er leukere mensen dan ik in Bussum???
Okee, dít was écht een probleem. Alleen de gedachte al dat er leukere mensen dan ik in Bussum zouden zijn…neh.

3. Had ik het gesprek moeten eindigen met: “Nee, dank je, ik sla over, maar als je seks wil, kom binnen.”?
Volgende keer maar, proberen kan geen kwaad toch?
Of moet ik dan eerst vragen of ik hem iets mag vragen?

Brutalen hebben de hele wereld ;)

*sugt* heb je eens iemand langsgestuurd om een leuk etentje te regelen; gaat 'ie 'nee' zeggen….

En wat betreft punt 3: even vragen of je hem ook iets mag vragen is wel zo netjes……

Maar ik begrijp dat het toch geen Argentijns wordt donderdag?

Je kunt wel zien dat het slecht gaat met de horeca (ja duhhhhh; vraag dan ook niet van die achtelijke prijzen), want ook andere restaurants verzinnen van alles om mensen langs te gaan en ze met aanbiedingen te lokken. Want laten we reeel blijven: sinds wanneer is 9 jaar een jubileum waarvoor je alle registers open trekt? Nee; het zijn harde tijden (voor de horeca dan)

tot zover de warme zondag overdenking vanuit Weesp.

Goed stukje, Bas! :o)

Tja Bas,
Toen je die uitnodiging kreeg, had je moeten vragen of je een hele bus vrienden en vriendinnen mee mocht nemen, en of de uitbater van het restaurant betaalde. Want wie jarig is trakteert immers! Maar troost je…. In Zitterd zijn ook hele goede en leuke restaurantjes, en de prijzen zijn daar een stuk vriendelijker dan in 't Gooi!