maandag 27 juni 2005Soms vraagt iemand je wel eens: 'Hoe ziet jouw ideale man er nou eigenlijk uit?' Het is een vraag waar ik eigenlijk maar heel moeilijk antwoord op kan geven. Dat komt doordat ik niet van de losse sekscontacten ben. Ik kan iemand best beoordelen op zijn uiterlijk, maar zelfs dan nog heb ik niet echt een voorkeur voor bijvoorbeeld een haarkleur ofzo. Uiteindelijk gaat het toch om het innerlijk.
Om nou toch een keer al die nieuwsgierige mensen tegemoet te komen in hun onstilbare honger naar de wetenschap die mannenliefde heet een kleine inwijding: Wat is er nou toch zo mooi aan een mannenlichaam?
Ja, dit is een goed begin. De lijntjes die langs de buikspieren naar het kruis lopen. Je ziet ze hier op de foto aangeduid met de rode pijlen. Als iemand goed gebouwd is, dan zitten ze er. Meestal zorgvuldig verborgen onder allerlei kleding, maar als het topje uit is en de spijkerbroek iets gezakt, dan is er vaak een glimpje van op te vangen. Als een man een fijne zwemslip aanheeft is het vaak zelfs mogelijk de lijn voor een groter deel te zien. De aanblik hiervan maakt me week en bijzonder warm van binnen. Oja, en ook jaloers, maar goed, okee, volgende foto graag, want anders moet ik ff pauzeren hoor. 
Die lijntjes bereik je alleen als je bovenlijf er prettig uitziet. En dat bereik je weer alleen door wat in de sportschool te hangen en gezond te eten. Een mooi bovenlijf is in mijn ogen niet perse onbehaard. Het mag zelfs nog wel wat behaarder dan deze foto, maar dit geeft wel weer twee hele mooie features van het mannelijk lichaam weer: een streepje haar tussen de borstspieren en een streepje haar van de navel neerwaarts. Ook daarvan maakt de kleur niet zoveel uit. Hoewel met name het streepje vanaf de navel naar beneden toe wel een donker accent mag zijn. Een soort wegwijzer zal ik maar zeggen. Oe, daar heb je die rilling over mijn rug weer. Snel door.
Tja, dat maakt de rilling alleen maar groter. Ze bestaan hoor, tepelfetisjisten, of ik er één ben? Geen idee. Ik denk dat je daar zelf niet over kan oordelen. Dit is trouwens niet een exemplaar dat ik als favoriet zou hebben hoor, er mag wel iets meer reliëf in zitten wat mij betreft, evengoed doet deze als voorbeeldexemplaar prima werk. De tepel van de man is trouwens ook uitgerust met melkklieren en al. Wist u dat? Je kan er echter aan zuigen wat je wil, er zal nooit melk uit komen. Op zich wel fijn, want dat is dan in elk geval één opening die niet een hoop troep kan aanrichten. Overigens zijn de tepels van de gemiddelde man uiterst gevoelig. Een tip voor iedereen: lik en blaas. Gegarandeerd succes.
Je zou bijna denken dat ik op behaard val, maar ook dát is niet het geval. Zoals bovenaan beschreven over de haarkleur kan ook de hoeveelheid haar mij niet echt boeien. Behaarde benen vind ik echter wel bijzonder mooi. Het getuigt in mijn ogen van mannelijkheid. Bovendien valt het bij behaarde benen niet zo heel erg op of ze erg wit zijn. Tenzij je zoals ik donkergekleurde beharing hebt, want dan accentueert het de zaak juist. Ja, behaarde, beetje mooi gevormde benen kunnen mij toch wel in een lichte vorm van extase brengen. Een lust voor het oog en ook voor de gevoelige hand. Dat weet ik omdat ik ze zelf ook heb (jawel, benen én handen!). 
En de laatste feature die ik retebelangrijk vind, is het gezicht. Het eerste waar ik bij een man naar kijk, is het gezicht (niet zijn kont of kruis). Een vrolijk, open gezicht met een fijne uitstraling kan zó ontzettend mooi zijn. Als je naar iemands gezicht kijkt, of in iemands ogen en je wordt vrolijk van binnen (niet noodzakelijk meteen verliefd) dan zit je goed. Uitstraling. Het mooiste wat er is.
Mijn ideale man? Lief, sympathiek, betrouwbaar, eerlijk, open en dat uiterlijk ach, dat is vanzelf mooi als de binnenkant klopt. 
Loading ...
