Ja mensen, het is wat! Als jij trouwens ook naar de hemel wil gaan, dan volstaat het om een keer een concert van 3 Doors Down te bezoeken. Zanger Brad Arnold (1978) was niet te beroerd om de zaal ruim 10 keer te voorzien van ‘Gods Blessing’, nou, als dát niet genoeg is?

Hidde, die origineel mee zou gaan naar het concert, moest op het laatste moment helaas verstek laten gaan door lichamelijke problemen. Hij was omgedonderd en helemaal duizelig. Niet handig om dan naar een concert te gaan. De halve zondagmiddag heb ik besteed aan het vinden van iemand anders die mee wilde, maar niemand wilde. De redenen waarom zal ik je besparen.

Dus daar kwam ik dan aan om 20 uur in mijn eentje bij de Heineken Music Hall. Tot mijn grote ergernis bleken er 2 voorprogramma’s te zijn, waardoor ik me dus nog door een ruim uur moest worstelen. Gelukkig hebben ze gratis internet in de HMH. Zoals vorige log al vertelde. Op MSN kwam ik met Emile aan de praat en die wilde uiteindelijk wel komen om me gezelschap te houden, hoewel het niet zijn muziek is. Uiteindelijk gingen we precies zitten op het moment dat het concert begon. Talk about your timing.

Het concert was gaaf. Erg Amerikaans, maar gaaf. Een mooie lichtshow, een band die er zin in had en het publiek ook. We hadden ons op de tribune genesteld om alles goed te kunnen overzien en dat is ook gelukt. Alleen het geluid was niet zo. Veel te veel laag naar mijn zin. Maar goed, de muziek was toch snoeihard, dus dat kan er dan nog wel bij.

GITAREN! Erg hard. De bekende liedjes waren helemaal top en de rest was eigenlijk meer van hetzelfde. Alle liedjes van 3DD lijken in dezelfde bui geschreven te zijn. Een licht depressieve. De beginnetjes beloven mooie liedjes, maar zodra je bij het refrein aankomt dan scheuren de gitaren bijna letterlijk door je trommelvliezen heen. Bij de liedjes die je kent, is dat heerlijk, zelfs fantastisch. Lekker meeblèren. De andere liedjes hingen er voor mij maar een beetje tussen, op een paar uitzonderingen na.

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik heb het super naar mijn zin gehad en ik bedank Emile hier nogmaals voor het doorstaan van deze avond met mij, maar voor herhaling vatbaar? Nee, denk het niet.

Desondanks: een dikke 8 hoor. En Brad krijgt van mij zelfs een 9!

Hallo allemaal!

Heel hip dit, live loggen vanuit de Heineken Music Hall. De foto volgt hoor, geen idee hoe ik die nu hierin zou moeten krijgen, maar het is wel vaag. Eerst wil er geen kip mee naar het concert. Vervolgens besluit je dus maar om alleen te gaan en kom je er bij aankomst achter dat er maar liefst 2 totaal onbekende voorprogramma’s zijn.

Aan de ene kant wel lekker, even de tijd om wat te drinken, wat te plassen, wat rond te lummelen en dus ook live wat te loggen! Erg grappig!

Maar goed, ik heb nog ruim een uur te gaan voor het concert van 3 Doors Down begint, dus op zich vrij saai. Beetje chatten dan maar.

Het is lente! Maar je merkt er trouwens buiten niks van hoor. Zoals Flo ook treffend weet uit te beelden in zijn daily van vandaag.

Je gaat het trouwens wel zeer binnenkort merken aan mijn website. Al een tijdje ben ik bezig met een nieuw ontwerp alsmede met een nieuwe motor achter het hele systeem en het is er tijd voor!

Komend weekend (lekker, zomertijd!) leek me een mooi moment, dus vanaf zaterdag vind je hier basj.nl in het nieuw!

U bent zeker wel heel blij dat u door de reacties in de vorige post nu precies weet welke musicals dit jaar hot zijn en welke not? Ik wel in elk geval. Zo levert een weblog altijd weer nuttige informatie op.

Omdat deze site geen nieuws of informatieve site pretendeert te zijn, leek het me nuttig om daarom maar weer eens iets totaal nutteloos te berichten. Nutteloos, maar wel uitermate lief, sympathiek en schattig.

Het is alweer bijna anderhalf jaar geleden dat ik u voor het laatst over badeendjes berichtte. Het lijkt toch een soort van returning subject te zijn op mijn weblog. Al sinds het begin. Overigens ben ik daar lang niet altijd zelf schuld aan hoor, er zijn ook vrienden en collega's die hard meedenken.

Nu zijn het zelfs de partners van collega's die mee gaan denken. Marion, de vriendin van mijn collega Berjan, had een badeendje gekregen, maar niet zomaar een! Eentje van chocolade! Ik kon werkelijk mijn ogen niet geloven toen ik het hoorde! Natuurlijk van hieruit ontzettend bedankt Marion.

Hij is lief, schattig en lekker!

Damn, ik wil een vriendje waar ik dat over kan zeggen!!!

Of deze uitslag okee is? We zullen zien!

Herinnert u zich deze nog? De verbouwing in oktober vorig jaar van mijn slaapkamer?

Nou, de tweede slaapkamer moest er begin deze week aan geloven en de reden dat ik dezelfde foto plaats is eigenlijk tweeledig: de laminaatvloer en de witte muren zijn identiek en ik ben te lui om nieuwe foto's te maken. Bovendien is de kamer nog niet af, want er moet nog een kleerkast in.