Niet dat ik Eindhoven nu wil gaan vergelijken met de jungle hoor. Ik bedoel meer dat we nu wel weten dat Joop van den Ende en co. goeie musicalproducties neer kunnen zetten. Wat ik nog niet wist, is dat Scala Productiehuis dat ook kan!

Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de TU/e heeft Scala Productiehuis namelijk een zogenaamd studentenmusical project opgezet. Scala Productiehuis maakt al meer dan vijf jaar theaterproducties met studenten. Voor de artistieke begeleiding van Jekyll & Hyde zijn professionals uit de musicalwereld aangetrokken (o.a. Nederlands Musical Ensemble en Joop van den Ende Theaterproducties), maar er werkt ook een enthousiast productieteam, bestaande uit professionals, studenten en andere vrijwilligers, aan de realisatie van deze musical.

Het resultaat ervan heb ik gisteravond samen met Emile mogen bewonderen in de W-hal van de TU/e en ik mag wel zeggen dat het een waarlijk spektakel was! Eerlijk is eerlijk: mijn eerdere ervaringen met musicals uitgevoerd door amateurgezelschappen waren niet de drijfveer om hier heen te willen, maar ik mag wel zeggen dat ik aangenaam verrast was! Wat een talent!

Voor de voorstelling was ons al ter ore gekomen dat de audities erg streng waren geweest en dat er redelijk wat spelers afkomstig waren van de musicalafdeling van bijvoorbeeld het Tilburgs conservatorium. Van een echt amateurgezelschap was dus eigenlijk geen sprake, maar het niveau was absoluut vergelijkbaar met de grote musicalproducties.

De zang was dik in orde bij iedereen, het spel van met name Dr.Jekyll & Mr.Hyde (Diederik Rep) was werkelijk verbluffend! Maar eigenlijk was er niemand die tegenviel. Ook Lucy (Petra Clauwens, hier links), Emma (Reini van Asselt, hier rechts) en Gabriël John Utterson (Friso de Boer) werden prachtig neergezet. Petje af!

Was er dan helemaal niets op deze productie aan te merken? Tuurlijk wel, de geluidstechnici waren een paar keer flink te laat met het openschuiven van microfoontjes van hoofdrolspelers, de champagneglazen hadden van mij wel vloeistof mogen bevatten en er waren nogal eens wat bijgeluiden van de zijkant en achterkant van het podium te horen. Allemaal dingen die niets afdeden aan de prestaties van spelers, orkest, decorbouwers, technici (behalve die geluidsman) en anderen.

Het einde van het liedje blijft dat zowel Emile als ik de hal verlieten met een minstens zo groot ‘wauw’-gevoel als bij een gemiddelde Van den Ende musical, dus nogmaals petje af, het was echt prachtig!