Soms duurt het even voordat mensen een door hun gemaakte fout zelf inzien. Soms duurt het ook langer. En soms gebeurt het gewoon helemaal niet. TV5 is er in elk geval beter in dan de Avro.

Toen de Avro jaren geleden besloot te beginnen met een spelshow vanaf een middeleeuws fort ergens in de Atlantische Oceaan, had niemand verwacht dat dit door de Fransen ontwikkelde televisieconcept zó’n enorm succes zou worden. Helaas bleek er in Nederland te weinig animo voor te zijn. Na een laatste seizoen waarin de Avro en de BRT samen moesten werken om het financieel rond te krijgen was het gedaan met de Nederlandstalige versie van Fort Boyard.

Wat weinig mensen weten is dat het programma in Frankrijk al die jaren gewoon door is gegaan na de eerste uitzending op 7 juli 1990. Jubileum na jubileum en geen problemen om deelnemers te vinden. Ook nieuwe spelconcepten om het allemaal nog spannender te maken vormden schijnbaar geen uitdaging. Tegenwoordig speelt het spel zich zelfs gedeeltelijk ‘s nachts af op het fort.

Antenne 2 is helaas niet standaard aanwezig op Nederlandse kabelnetten en dus blijven wij verstoken van dit prachtige stuk televisie. Een tijdje was TV5 zo vriendelijk om het uit te zenden, maar de laatste paar jaar hadden die er ook niet veel zin meer in. Vriend Andy bracht gister dan ook zeer goed nieuws toen hij riep dat TV5 Fort Boyard weer uit gaat zenden. Vanaf vandaag nog wel!

Als je wilt uitproberen of je de spanning nog aankan, maar vooral of je Frans nog een beetje in orde is , dan moet je zeker een keertje kijken! Elke woensdag om 18.30u en elke zaterdag herhaald om 23.15u.

En de wuppie-rage ook… Laat dat dan het enige positieve punt zijn dat vanavond is gezet, want logische gevolgtrekking is dat dus het WK 2006 voor ons Oranje elftal ook over is. En wat hebben we er trouwens nog een zooitje van gemaakt zeg op het laatst. (En wij niet alleen.)

Ja, je mag het zo misschien niet zien, maar we hebben het spelletje wel met een big bang verlaten zeg maar. Ik weet niet of u het een beetje bijgehouden heeft, maar wat een kaartjes! Het leek verdorie mijn vakantiepost wel! Of Kerstmis! Of mijn verjaardag! Telt u even mee?

2′ GEEL: Van Bommel
7′ GEEL: Boulahrouz
20′ GEEL: Maniche
31′ GEEL: Costinha
45′
+1′ ROOD: Costinha (2 x geel)
50′ GEEL: Petit
59′ GEEL: Van Bronckhorst
60′ GEEL: Figo
62′ ROOD: Boulahrouz (2 x geel)
73′ GEEL: Deco
73′ GEEL: Sneijder
73′ GEEL: Van der Vaart
76′ GEEL: Ricardo
77′ GEEL: Nuno Valente
78′ ROOD: Deco (2 x geel)
90′
+5′ ROOD: Van Bronckhorst
(2 x geel)

Als de experts het mogen zeggen, mag ik het ook: wat een slechte scheidsrechter. Geen overwicht, beïnvloedbaar en hij kon alleen maar dingen ‘oplossen’ met kaarten.

Hij werd al eerder niet zo positief besproken door zijn kaartgedrag in voorafgaande wedstrijden van dit WK…we wachten in spanning op de volgende wedstrijd die gefloten zal worden door Valentin Ivanov.

Reactie van de voorzitter van de FIFA: deze scheidsrechter komt zelf in aanmerking voor een gele kaart.

Ik neem je even mee terug naar afgelopen weekend. Zonnig, lekker warm. Zaterdag aan het eind van de ochtend stapte ik in de auto richting Oosten om daar aanwezig te zijn bij de familiedag van het bedrijf waar mijn zus werkt: Urenco.

Urenco is een vrij gesloten bedrijf. Dat wil zeggen dat je er echt niet in komt als je er niks te zoeken hebt en speciaal om de gezinsleden van de werknemers nou eens een beetje kennis te laten maken met de werkzaamheden was er dus een familiemiddag georganiseerd.

Wat doet dat Urenco dan? Nou, ze verrijken uranium tot brandstof voor kerncentrales. Een uraniumraffinaderij dus eigenlijk. Als klanten hebben ze vooral elektriciteitsbedrijven over de hele wereld die gebruik maken van kerncentrales. Daarnaast produceren ze ook diverse stabiele (niet-radioactieve) isotopen voor medische en industriële toepassingen. Zoals bijvoorbeeld iridium.

De middag begon met het bekijken van de bedrijfsfilm. Daarin werd wat uitgelegd over de plek van Urenco in de hele energievoorziening. Verder was er uitleg over wat ze nou precies doen met het uranium. Dus dat je twee soorten uranium hebt (U238 en U235) en dat het verrijken van uranium dus eigenlijk niets anders is dan de hoeveelheid U235-isotopen in de grondstof te vergroten. U235 is namelijk het splijtbare en dus bruikbare atoom als het gaat om kerncentrales.

De wijze waarop is even simpel als ingenieus: Urenco werkt met uraniumhexafluoride (UF6) dat ze centrifugeren. Door de centrifugaalkracht gaan de zwaardere U238 atomen verder naar buiten vliegen dan de lichtere U235 atomen en zo krijg je in het centrum van de centrifuge dus een hogere concentratie U235 atomen. Het UF6 wordt als gas in een zogenaamde cascade (opeenvolging van ultracentrifuges) gebracht en net zolang gecentrifugeerd tot de concentratie van U235 gestegen is van zo’n 0.7% naar 4 tot 5%. Dat is genoeg voor de meeste kerncentrales.

Na de bedrijfsfilm was het tijd om daadwerkelijk de splijtingsfabriek in te gaan. SP5 (Separation Plant 5) was de plaats van handeling, waar we als eerste naar het grote controlecentrum gingen. Eigenlijk de afstandsbediening voor de hele fabriek. Duizenden sensoren geven hun informatie daarheen door en zo kunnen ze alles controleren. Elk klepje in de fabriek heeft een nummer en ze kunnen (vaak zelfs op afstand) ook elk klepje bedienen. Zo kan dus heel snel gereageerd worden op problemen die ontstaan.

Na het controlecentrum gingen we door naar de fabrieksruimte zelf, waar de centrifuges staan. Per cascade zijn er (in SP5 tenminste) meer dan duizend centrifuges gekoppeld. Door een raam konden we ze zien staan en te horen waren ze ook. Een vervelend piepend geluid. Logisch als je bedenkt dat daar dus duizenden centrifuges staan te draaien met een snelheid van enkele honderden meters per seconde!

Tot slot zijn we nog in de ruimte geweest waar de containers met grondstof (feed) en eindproduct (product) aan het systeem worden gekoppeld. Daar kan je dus in theorie stralingsgevaar lopen, maar de straling van uranium is maar heel flauw. Zelfs als een container stuk zou gaan (waar je nog heel wat vliegtuigen voor nodig zou hebben) is de kans op straling klein, omdat de stof (UF6) die erin zit onder onderdruk is opgeslagen. Als er dus een barst ofzo in zou komen dan zorgt de veel hogere luchtdruk ervoor dat de stof in de container blijft (in elk geval voor een bepaalde tijd).

Na een kleine stralingstest (stralingsvrij ) gingen we naar het barbecueterras, waar we nog vermaakt werden door een valkenier en een boogschietvereniging. Iedereen mocht daar een stukje boogschieten met een handboog en met een kruisboog. Erg gaaf! Daarnaast hebben we ook nog met een ‘treintje’ een ritje over het hele terrein gemaakt. Waarbij we onder andere langs hun noodstroomvoorziening kwamen…grote goedheid! Daar is ons aggregaat op het werk echt peanuts bij.

En toen was er barbecue, met allerlei lekkere salades, stukjes vlees, sauzen, noem maar op! Echt heerlijk en supergezellig en lekker weer. Al met al heb ik een heel erg leuke dag gehad! Bonnie bedankt! Urenco bedankt! Allemaal bedankt!

En nu niet meer bang zijn voor radioactiviteit hè!

Als je meer wilt weten over Urenco en hun nationale en internationale activiteiten dan kan je eens kijken op www.urenco.com. Daar wordt ook meer specialistische uitleg gegeven over hun werkzaamheden.

Ja, het is vervelend als er zóveel in je leven gebeurt, dat je helemaal de tijd niet meer hebt om erover te schrijven. (Pure onzin natuurlijk, alleen zit ik met een opeenhoping van dingen waar ik gewoon geen zin in had om erover te schrijven en het dus maar steeds vooruitgeschoven heb.)

Vandaar nu even deze kleine samenvatting van wat noemenswaardige dingen die de afgelopen tijd de revue die mijn leven heet gepasseerd zijn.

Inmiddels alweer eeuwen geleden ben ik naar ‘X-Men 3: The Last Stand’ geweest met Emile. Een goeie film. Het is wel een beetje handig als je ook deel 1 en deel 2 achter de kiezen hebt, maar dan is het ook een fraai einde van de X-Men-trilogie. Het is een lekker lopend verhaal met best wel veel actie, maar ook wel wat verrassende wendingen moet ik zeggen (maar goed, ik ben snel verrast).

Allemaal erg fijn…vooral Angel (Ben Foster) is een fijne vent…

Op het plaatje hiernaast issie de tweede van links op de onderste rij en als je meer wilt zien: www.x-menthelaststand.com.

Ik ben geen grote voetballiefhebber. Dat weerhoudt me er echter niet van om alle leuke marketinginitiatieven rond het WK volledig te omarmen.

De Albert Heijn had mijn sympathie al gauw te pakken met die überschattige wuppies. Vandaar dat hij nu op mijn hoedenplank prijkt, net als bij vele andere voetballiefhebbers.

Als jij wuppies ook zo schattig vindt, kan ik je trouwens van harte aanbevelen om eens een rondje Chuzzle te wagen.

En dan afgelopen donderdag samen met Emile ‘Jesus Christ Superstar’ op de achterste rij van het Beatrixtheater. Niks mis mee, we konden alles nog best goed zien. Qua geluid was het minder…of eigenlijk meer…achter de achterste rij is namelijk een regiekamer of iets dergelijks en we konden dus allemaal letterlijk verstaan wat er daar gezegd werd. Vooral bij de zachtere passages is dat retevervelend.

In de pauze hebben we er nog wat van gezegd, maar dat mocht niet baten…erg jammer.

Ik heb er de dag erna nog maar een klachtenmailtje achteraan geduwd richting het Beatrixtheater, ben benieuwd of ik daar nog wat op hoor. Maar desondanks was de voorstelling erg mooi en Jamai mag blijven…goed hoor!

Als je (Rob van Someren) in je radioprogramma (Somertijd) heel vaak de draak steekt (of nog erger) met Duitsers, dan kan je natuurlijk een keer een actie als onderstaande verwachten van je collega’s. Er is immers niets leuker dan iemand pesten met iets waarvan je weet dat hij er een enórme teringhekel aan heeft…

  
  

Vorig jaar waren er te weinig edities van het homo-jongeren-magazine Expreszo verschenen. Als goedmakertje kregen de abonnees daarom een stripboekje toegestuurd: ‘Flo, De Dagelijkse Heldendaden’. Tot dat moment was ik maar heel oppervlakkig bekend met het werk van Flo (Floor de Goede). Ik had er wel eens van gehoord en ook wel eens een tekeningetje gezien, maar meer ook niet. Dus een bezoekje aan de website gaf uitkomst en sindsdien volg ik dus Flo.

Ik kwam er zo ook achter dat ik boekje 2 had en dat er dus ook een boekje 1 moest zijn. Uiteindelijk heb ik een paar maanden terug besloten om boekje 1 maar eens te gaan bestellen. Direkt bij de uitgeverij werd mij aangeraden, omdat het overal uitverkocht was. Dus ik gemaild, gebeld, mijn creditcardnummer doorgegeven en nooit meer iets gehoord. Erg jammer.

Nou waren afgelopen weekend de stripdagen in Haarlem. Daar was Floor ook om te signeren en andere dingen te doen, maar ik was er niet…want ik kon niet. Emile was er wel en die is zo vriendelijk geweest om de mevrouw van de uitgeverij eens aan de tand te voelen. Het kwam erop neer dat versturen vanuit België erg duur zou worden, daarom was er nog geen actie geweest. Beetje vaag, maar hij heeft dus nu boekje 1 én gelijk het nieuw verschenen boekje 3 voor mij meegenomen.

Dankjewel Emile! En dankjewel Flo, voor de enorm leuke tekeningetjes in de boekjes!

O, en voor ik het vergeet, nu allemaal snel naar www.doyouknowflo.nl om het nieuwe boekje te bestellen. En als je de eerste twee nog niet hebt, die natuurlijk ook hè!