Een combilogje waarin we ons van grote hoogten naar grote diepten begeven…u bent gewaarschuwd! (Nouja, ik overdrijf een beetje hoor. )

Vorige week ben ik met Emile naar de nieuwe Dreamworks animatiefilm ‘Over The Hedge’ geweest. Heel verschillende meningen zijn er over de film te horen. De één vindt hem maar saai en voorspelbaar en de ander (Emile en ik en nog een Engels stel dat aan de andere kant van onze rij zat) hebben ons werkelijk suf gelachen. Een erg leuke film.

En net als in ‘Shrek’ en ‘Madagascar’ is Dreamworks er weer goed in geslaagd om de karaktertjes als bijzonder schattig en lief neer te zetten (zie RJ hiernaast). Het verhaal is doorspekt met leuke geintjes. Absoluut een aanrader als je ‘Shrek’ en/of ‘Madagascar’ leuk vond!

Een minder grote aanrader is ‘Rembrandt De Musical’. Daar waren we gisteren heen. Niet dat het slecht was. Hooguit slecht in de zin van ‘nogal fout’ (en dat dan vooral in de zin van cliché).

De voorstelling op zich is prachtig. Het decor is zeer fraai, in alle vormen waarin het voorkomt. De scènes spelen zich af tussen afbeeldingen van schilderijen van de meester en er is zelfs door middel van videoprojecties een soort 3d-reproductie gemaakt van het Amsterdam uit de tijd van Rembrandt. Erg mooi. Net als de kostuums trouwens, complimenten!

Muzikaal gezien staat het als een huis, als je het tenminste hebt over de muzikale en vocale uitvoering. Henk Poort was onze Rembrandt en de dames die de hoofdrollen vertolken zijn stuk voor stuk prima zangeressen. De muziek is echter niet spannend of vernieuwend, eerder een beetje conservatief en eentonig. Ook de teksten laten enigszins te wensen over. Veel herhalingen en net als de muziek vaak voorspelbaar. Jammer.

En dan het verhaal. Na het zien van de voorstelling weet je dat er veel ingrijpende gebeurtenissen zijn geweest in het leven van Rembrandt, maar veel meer dan een chronologische opsomming is deze musical niet geworden. Terwijl je van zo’n bewogen leven toch meer had kunnen maken. Maar dat is mijn mening. Er gebeurt heel veel, maar écht drama wordt het nergens.

Samengevat: een mooie voorstelling, maar met nog wat meer schaven aan tekst en muziek en met wat meer gevoel zou het een stuk op kunnen knappen. Misschien een idee? Zou toch leuk zijn, een op en top Nederlandse musical op Broadway.

Ja mensen, het is een heel mooi rond getal. Ik ben gisteren 30 jaar geworden en dat mocht best gevierd worden, dus dat heb ik ook maar gedaan. Onder het genot van een drankje, een hapje en een stapeltje vrienden, collega’s en familie was de zondagmiddag zo om.

Erg gezellig en eindelijk ook weer eens want de afgelopen paar jaar had ik steeds geen zin om mijn verjaardag te vieren. Misschien dat het daarom extra leuk was. Leuke cadeautjes, leuke gesprekjes en leuke mensen (dat helpt ook allemaal hoor).

Iedereen natuurlijk bedankt enzo en op naar de 31! Ik ben er klaar voor!

Nog ff snel de talen in de titel: duits, engels, frans, italiaans, spaans, portugees, slowaaks, grieks, chinees, hebreeuws.

Al jaren loop ik te etteren voor een meubel om mijn tv en randapparatuur fatsoenlijk in kwijt te kunnen. Op de een of andere manier is het het allemaal nét niet. De afgelopen jaren had ik mijn tv en stereo daarom maar uitgestald staan op de Bonde bank van Ikea (inmiddels niet meer verkrijgbaar), een 2 meter lange tafel van ongeveer 25 cm hoog en 50 cm breed.

Een paar maanden terug had mijn collega Wilfred een dvd-rom bij zich met daarop een demo van 3d modeling en rendering software. Een onderdeel daarvan was een kamer met meubels erin en dan werd uitgelegd hoe de belichting van alle onderdelen afzonderlijk geregeld kon worden en dergelijke. En in die kamer stond hij: mijn av-meubel!

Ik zag het al helemaal voor me: de televisie op het verlaagde bovendeel, een leuk beeldje of een plant ofzo op het hogere bovendeel, de audioapparatuur in het hogere bovendeel en de rest van de apparatuur op de andere verdiepingen. Schitterend!

Een probleem:

het was tot nu toe niet meer dan een paar vage tekeningen en afbeeldingen op een computer en de kans dat ik er binnen nu en een paar maanden tegenaan zou lopen in een winkel leek me erg klein.

Daarop heb ik maar eens wat screenshots gemaakt en mijn vader gecontacteerd. Die is leraar op een vmbo-school waar ze ook een timmerafdeling hebben en ik dacht dat ze het daar misschien wel als opdracht zouden kunnen maken. Dat leek hem niet zo’n goed idee, maar hij wilde de afbeeldingen wel eens doorsturen naar een gepensioneerde timmercollega.

Ik vond het gaaf, maar had tegelijkertijd zoiets van: damn, dat zal wel een dure liefhebberij worden een custommade meubel… Na een tijdje kreeg ik mail van de bewuste timmerman en hebben we overlegd over het materiaal, de maten en de prijs (die me 100% meeviel). En daarna ging het eigenlijk allemaal vrij snel. Al gauw had ik een foto van het meubel in de grondverf…eerlijk gezegd kon ik mijn ogen nauwelijks geloven. En een paar weken later kreeg ik een mailtje dat het meubel gelakt was en klaar was om opgehaald te worden.

Zogezegd, zogedaan, en nu staatie dus in mijn woonkamer. Gevuld en wel. En precies zoals ik het wilde.

Het blijft een wondertje voor mij. Ik ben zelf onhandig als de pest en in plaats van 2 linkerhanden stel ik mezelf altijd voor met 5 linkerhanden. Grotendeels is het vooral zo dat ik klussen niet leuk vind, want ik kan de meeste dingen best wel als ik het rustig aan doe.

Evengoed: respect voor het werk van deze vakman. En een custommade av-meubel voor nog geen €200,- lijkt mij een prima deal. Ikea: eat your heart out!

Ja, ik weet het, het is weer even stil geweest. Dat krijg je ervan als je druk bent en als het warm is en als een bepaald persoon je temperatuur nóg verder laat stijgen…

Nu is die persoon terug naar zijn ver weg gelegen huis en kan het gewone leven weer enigszins opgepakt worden. Vandaar deze storm na de stilte:

Zaterdag 1 juli was het weer zover: Sensation White 2006. Een absoluut top-feestje weer. Ondanks de enorme hitte in de Arena was het super.

De opzet was dit jaar qua presentatie wat anders dan normaal, maar het werkte evengoed. Ondanks dat ik vrij op tijd naar huis was (door de warmte was het werkelijk een uitputtingsslag) denk ik dat ik de hoogtepunten wel heb gezien: de megamix, en een surprise optreden van een half uurtje van DJ Tiësto!

Het was weer een fantastisch evenement!

Dan was er dus de ontmoeting met een zeker persoon. Laten we hem Nimrod noemen (zo heet hij namelijk). We chatten al een tijdje en aangezien hij naar Nederland op vakantie kwam, leek het ons wel leuk om af te spreken. En dat was het ook.

Maandag zijn we naar de Efteling geweest. Daarna lekker gegeten bij Toque Toque in Utrecht (aan het water, romantisch). Toen heb ik besloten om dinsdagochtend en woensdagmiddag ook maar vrij te nemen, zodat we wat meer tijd hadden en ik hem woensdag ook naar het vliegveld kon brengen.

Het was fijn, gezellig, vertrouwd zelfs, super…en nu issie terug naar Zwitserland…

Maar er is ook goed nieuws, want ik ga binnenkort bij hem langs in Genève en we gaan ook nog een keer een weekendje samen naar Parijs. Het leven is soms zo simpel, mooi en fijn!

Afgelopen weekend was dan de verjaardag van mijn moeder. Erg gezellig. Ze had een ‘vrouwenfeestje’ met als enige legitiem aanwezige mannen Jeffrey en mijzelf. Het was supergezellig, maar ik moet toegeven, de onderwerpen waren heel anders dan op een normale gemengde verjaardag. Wel leuk voor een keer.

Zondagavond was ik weer thuis en een hoop gedoe ineens buiten op mijn balkon. Bezoek. Een geringde duif had zich op mijn balkon geworpen en was niet van plan weg te gaan. Ik heb het nog geprobeerd, maar hij wilde niet meer bewegen.

Dus maar een bakje water en wat stukjes brood neergelegd en ben gaan slapen en toen ik ‘s morgens wakker werd zat hij er nog. Hij was gewoon de hele nacht blijven pitten.

Een uurtje later wassie weg. Geen water gedronken, geen brood gegeten, wel mijn halve balkon ondergescheten. Ondankbaar kreng.

Meestal is financieel nieuws slecht nieuws. Tenminste in mijn brievenbus wel. Altijd rekeningen die bizar hoog blijken te zijn, onverwachte uitgaven en dan natuurlijk nog de afrekeningen van je credit card, terwijl je juist dacht dat je het daar deze maand best rustig aan mee had gedaan.

Misschien was ik daarom wel zo blij met de brief die mijn ziektekostenverzekering VGZ mij deze week stuurde. Het ging om een overzicht van mijn no-claim situatie tot nu toe dit jaar. Zoals je misschien weet, heeft iedereen een no-claim bedrag in het nieuwe zorgstelsel. Als je dus niet naar de dokter gaat (wat natuurlijk op zich al verstandig is), dan krijg je dus geld terug.

Ik krijg geen geld terug. Dat wist ik allang natuurlijk. Waarom dan toch blij? Nou, omdat het door mij aan het nieuwe zorgstelsel gespendeerde geld er halverwege het jaar al ruim uit is…en dan hebben we dus nog een half jaar te gaan!!!

Even voor de verduidelijking, het gaat hier om hoeveelheden medicijnen voor een half jaar, bij de volgende doseringen:

alendroninezuur – 1 tablet per week

enalapril maleaat – 1 tablet per dag

prednisolon – 3 tabletten om de dag

prograf – 6 capsules per dag