Het is misschien een beetje een open deur, maar scheiden doet lijden. Zowel bij mensen, als bij planten. Het is weer die tijd van het jaar en de Amorphophallus Konjac is weer prompt omgevallen om een seizoenetje de rust terug in de bol te brengen. Het blijft elk jaar weer een triest gezicht, hoe hij gewoon zijn resten tegen de grond ketst en afstoot, om als bol te overleven. Hij lag om toen ik terugkwam uit Parijs. Een extra triest gezicht dus met in het achterhoofd een bepaald persoon.
Maar het werd nog erger. Vorige week gaf mijn trouwe Laserjet 6L te kennen last te hebben van een error. Nou is de uiterlijke uitvoering minimaal en beschikt het ding slechts over 3 lampjes en 1 knop, dus wat ga je dan doen? Wat is de error?
Daarvoor ben ik op internet gaan zoeken en zo kwam ik erachter dat je de ene knop ingedrukt moest houden, en dat hij dan via de lampjes tot me zou gaan spreken. Een soort ‘Close Encounters Of The Third Kind’-moment met je printer zeg maar. Nou, hij gaf aan not amused te zijn. Als ik hem moet geloven heeftie last van een fuser error. De fuser is het deel van de printer dat de toner in het papier smelt, dus op zich best handig als die het doet.
Je raadt het natuurlijk al: de reparatie zou ongeveer evenveel kosten als een nieuwe, dus ik vrees dat ik mijn trouwe Laserjet 6L maar gedag moet zeggen en af moet gaan leveren bij het chemisch afval. Zonde hoor. Was er altijd echt erg op gesteld…

woensdag 4 oktober 2006