En zo was ik zondag alweer een week geleden naar de musical Chess in Amstelveen. Woensdagavond in Amsterdam naar Torch Song Trilogy. Als ik de kwaliteit van elke voorstelling moest afwegen aan hoe lang het door mijn hoofd blijft spoken dan wint de woensdagavond met vlag en wimpel.
Begrijp me niet verkeerd, Chess was mooi, maar het is geen verhaal waar je nog lang over blijft nadenken of mijmeren. Dat is met Torch Song Trilogy wel anders. De voorstelling werd gebracht door The Queen’s English Theatre Company.
Het is een in Nederland gevestigd gezelschap, maar ze spelen in het Engels. En voor Torch Song is dat prima. De grappen zouden nooit vertaald kunnen worden en sommige mooie quotes eruit zeker ook niet. Het stuk was er eerder dan de film, maar er zitten flink wat herkenningspunten in.
Het was ontzettend mooi, schitterend geacteerd, zeer indrukwekkend, prachtig. En dan heb ik het nog niet over de acteur die de tweede acte zijn entrée maakte in de rol van Alan. Mijn twee grote zwaktes zijn mannen met krullen en mannen met rood haar…and Wednesdaynight the twain met.

zondag 14 januari 2007