Slechts zelden komt het voor dat ik bijna een hele avond met kippevel en open mond enzo zit te luisteren en kijken naar een live optreden van een artiest. Gisteren.
Loreena McKennitt (ik schreef al eerder over mijn ontmoeting met haar) trad op voor een bijna uitverkochte Heineken Music Hall. Wat een prachtige sfeer, muziek, decor, muzikanten en publiek. Alles was goed aan dit evenement!
De plaatsen die Marina en ik in eerste instantie hadden waren ronduit slecht, maar doordat de binnenste helft van onze rij niet was komen opdagen (of niet verkocht), konden we na het eerste nummer lekker met zijn allen inschuiven. En toen zaten we ineens helemaal niet onaardig!
Een groot succes. Geschreeuw uit de zaal (‘We love you’), haar fijne reactie daarop, uitleg bij de prachtige nummers, de serene sfeer, de geweldige muzikanten die helemaal uit hun dak gingen tijdens de vele solo’s,… Ik houd op, want er valt niets dan positiefs over te melden, en dan wordt het al gauw een saai verhaaltje dat toch niemand gelooft (want zó goed kan het tóch nooit zijn geweest).
Of ik 30 maart weer ga? Zou zomaar kunnen…
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
My mind was called across the years
Of rages and of strife
Of all the human misery
And all the waste of life
We wondered where our God was
In the face of so much pain
I looked up to the stars above
To find you once again

donderdag 15 maart 2007