Twaalf uur geleden stond ik nog in de Amsterdam ArenA. Gek genoeg minder brak dan ik me nu voel, maar dat heb ik altijd. Ik stond er niet alleen trouwens. Naast een heleboel onbekenden, waren er ook mijn vrienden Andy, Bas en Silvester, ‘Long time no see’s Luc en Joep (top jullie te zien jongens!) en mijn zus en mijn moeder.

Mijn moeder is vandaag jarig. Ze is dus op haar eerste Sensation White 60 jaar geworden! Voor sommigen was dat niet nodig geweest (gehoord: Tss, je gaat toch niet met je moeder naar Sensation!), voor anderen was het juist geweldig (gehoord: Wat leuk! Ze ziet er goed uit!).

In elk geval heeft iedereen het fantastisch gehad. Deze editie van Sensation White was eindelijk weer eens gespeend van elke vorm van experiment. Kortom: Sensation White zoals het hoort. Een overkoepelend thema (Paradise, The Oak Of Love), intro’s met mooie effecten en ingesproken door John Wells, een geweldig lekkere megamix (afgesloten met het altijd fijne Superstring van Cygnus X (Sensation Anthem 2000)) en gewoon lekkere muziek en een top sfeer!

Een grote verrassing en erg mooi waren de fonteinen die ingebouwd waren in het DJ-podium. Zeker in combinatie met het nabij afgestoken vuurwerk, gaf dat een heel mooi effect. Nouja, voor het fijne ervan: zie de collage hieronder, of kijk even in de gallery van serial!

Oeh oeh, wat was het weer een gaaf feestje :D

Ik wil weeerrrrrrrr

Vragen hoe je het gehad hebt, was eigenlijk overbodig. :-)
En ik vind het inderdaad supercool dat je dat met je moeder doet! Het meest heftige dat ik op dat gebied met mijn ouders heb gedaan, was een concert van Marco Borsato. Hihi.

Onwijs leuke foto trouwens!

Niet kapot te krijgen en nog steeds heb ik energie voor drie!! Volgend jaar weer!!!!

Nou, ik ben bijna zo ver dat ik ga roepen dat ik volgend jaar ook mee wil…….
O ja: en die foto van jullie drie is echt super!!