Of eigenlijk azuloscurocasinegro. Dat maakt het dan weer wat makkelijker, hoewel het idee om kaartjes te moeten bestellen voor deze film al niet echt uitnodigt om hem te gaan zien. Het is Wolf toch gelukt, dus afgelopen vrijdagavond naar Filmtheater Hilversum.
De letterlijke vertaling is donkerblauw-bijna-zwart. De state-of-mind van (in elk geval) hoofdpersoon Jorge, die zijn leven graag veranderd wil zien, maar niet echt door heeft dat hij de enige is die dat kan bewerkstelligen. Regisseur (en scenarist) Daniel Sánchez Arévalo, die met deze film een Goya (de Spaanse Oscar) voor Beste Nieuwe Regisseur won, heeft een puik stukje cinema afgeleverd. Voor een regiedebuut zeker! Maar ook de acteurs doen het erg goed.
Het verhaal is even absurd als voorstelbaar:
Jorge steekt uit baldadigheid een vuilcontainer in brand bij de flat waar zijn vader als conciërge werkt. Die schrikt daar zo van dat hij in elkaar zakt en de rest van zijn leven als kasplantje verzorgd moet worden.
Uit schuldgevoel neemt Jorge deze taak op zich en neemt ook de baan van conciërge over. Daarnaast studeert hij en verlangt hij naar iets voor zichzelf.
Intussen ontmoet zijn veroordeelde broer Antonio in de gevangenis Paula, die een kind van hem wil omdat de omstandigheden voor moeders in de gevangenis beter zijn. Aangezien Antonio onvruchtbaar is, wordt Jorge gevraagd als donor op te treden…
Als je een goeie recensie wilt lezen, kijk je op deze site. Er zitten geen grote spoilers in.
azuloscurocasinegro
Si el color de tu vida no te gusta… ¡actúa rebélate!

zondag 26 augustus 2007

Vanmiddag ben ik met Emile naar
Over het verhaal wil ik niet zoveel kwijt. Dan verraad ik maar allerlei leuke dingen die je gewoon zelf moet gaan zien. Wat me wel opviel waren de zeer mooie uitzichten over Parijs die continu opdoken. Of ze anatomisch correct zijn weet ik niet, maar goed, de Eiffeltoren staat erop, dat is voor veel mensen wel goed genoeg.


Jawel, er is fijn technisch nieuws. En wij als nerd zijn daar natuurlijk best wel een beetje veel blij mee!
