De nasleep

Zijn we weer! Nou, met de huig lijkt het iets beter te gaan. Het is toch een hele rare ervaring dat je bij elke beweging van je hoofd je huig voelt bungelen. Ik ben er nu of aan gewend aan het raken of hij wordt minder gevoelig. Laten we hopen het laatste.

Ik begin nu te voelen dat echt mijn hele mond flink aangepakt is. Overal doet het pijn. Vooral mijn gehemelte, maar mijn tong is ook echt nauwelijks te bewegen. Voorbeeld: voedsel met mijn tong weghalen tussen mijn wang en gebit, zoals je dat achteloos doet tijdens of na het eten is nauwelijks mogelijk. En waar ik er wel bij kom, doet het behoorlijk pijn.

Daar komt bij dat ik mijn stem niet mag gebruiken. Ze zeggen altijd heel simpel dat je niet mag praten, maar veel mensen vergeten dan dat je je stem ook bij andere dingen gebruikt. Wat dacht je van hoesten, keel schrapen en niezen? Juist, dat mag dus ook niet. Gelukkig ben ik verkouden.

Gister dus een paar keer voorzichtig toch wat slijm moeten verwijderen. De arts heeft me aangeraden om niet te kuchen of de schrapen, maar te neuriën en te kloppen. Dat helpt wel. Daarna kan je het met wat water wegdrinken. Maar laat in de middag moest ik ook niezen. Ik heb maar gelijk mijn neus dichtgeknepen en wat water gedronken.

En dan zijn er de momenten dat je er even niet bij bent en na een paar woorden merkt dat je in jezelf praat. Oeps. Het is zo’n automatisme dat praten. Maar effectief is het niet mogen praten het minst vervelende van de nasleep.

Verder kijk ik met veel plezier naar 3FM Serious Request. Het is fijne afleiding. Eens kijken of ik vanmiddag een klein wandelingetje kan maken. Wellicht heb ik leuke post ontvangen. Ik heb voor de zekerheid wel maar ff wat papiertjes uitgeprint met daarop de tekst: ‘Vanwege een operatie aan mijn stem mag ik niet praten.’ Ook even een pen meenemen.