Huignieuws

De keelpijn is inmiddels vrijwel geheel verdwenen. De tong is nog wat onwennig. De huig blijft het grootste zorgenkindje.

Mijn moeder heeft vanochtend even het ziekenhuis voor me gebeld om toch even zeker te zijn dat het huigprobleem ‘normaal’ is. Nou, dat schijnt dus inderdaad zo te zijn. Het ziekenhuis wist te vertellen dat dit inderdaad wel eens voorkomt als de huig klem heeft gezeten tussen de beademingsbuis.

De huig komt dan wat rood en gezwollen of zelfs uitgerekt uit de strijd. Als simpele Limburger denk ík dan: let daar dan op als je het weet! Maar dat is waarschijnlijk te simpel gedacht. Gelukkig hebben ze ook een oplossing: ijs eten of ijswater drinken.

Gelukkig is het weer ernaar.

Als het nou erger wordt of erg problematisch blijft dan werd ik verzocht contact op te nemen met de poli KNO van het UMC. Dus we gaan het afwachten tot derde kerstdag.

Ik ben ook even boodschapjes wezen doen vandaag. Zal je net zien, heb je nét dat ene vriendelijke kassameisje dat je goeiemiddag wenst en een fijn weekend en vast fijne feestdagen, mag je dus niks terugzeggen. De rest van de boodschappen wacht maar tot maandag…