Iedereen heeft het wel eens meegemaakt. Je bent ergens mee bezig, plotseling is er iets plotselings en je maait van links naar rechts of vice versa en neemt in al je enthousiasme je bak [koffie/thee/cola/melk/iets anders, namelijk...] mee. Het gemiddelde toetsenbord overleeft dat meestal wel. Okee, het plakt wel, maar dat is wel schoon te krijgen.

Vanmorgen bleek in de Radio Veronica studio dat mengtafels in dat opzicht niet zo op toetsenborden lijken. Er was een aanzienlijke hoeveelheid koffie in de linkse fadermodule van de DHD gelopen en een uurtje later hield hij het vrolijk voor gezien. Zelfs met de schuiven dicht stond de microfoon nog altijd on air. Lastig.

De uitzending is toen maar voor een paar uur vanuit een andere studio gemaakt, waardoor er in de uitzendstudio even tijd was om te kijken wat er nog te redden viel. Dat viel tegen zoals je op bovenstaande plaatjes ziet. Printplaatjes en connectoren houden niet zo van koffie.

Gelukkig was onze technische dienst in de persoon van Mario snel in actie gekomen om een leenmodule te laten komen. Evengoed: een jammerlijke opening van de maandagochtend en de week.

Een tijdje geleden berichtte ik u over een film die ik via videoclub.tiscali.nl had gekocht, maar nooit had kunnen downloaden. Het volledige verhaal kun je hier nog eens doornemen.

Nadat ik op 12 november 2007 op het lumineuze idee kwam een mailtje te sturen naar de beheerders van de site tigeronline.nl waar ik de film in eerste instantie gezien had (dus niet naar Tiscali, waar ik uiteindelijk terecht kwam) kreeg ik diezelfde dag nog ineens wél bericht van…Tiscali!

Een sympathiek mailtje waarin excuses en de belofte dat ik de film (‘Kato Apo Ta Asteria’) zo snel mogelijk op een of andere manier van ze zou krijgen. Bovendien wilden ze het door mij betaalde bedrag terugstorten. (Daar had ik de Postbank inmiddels zelf al opdracht toe gegeven.)

Er werd nog gevraagd of ik niet even kon downgraden naar Windows Media Player 10, omdat de films in Windows Media Player 11 niet werken. Dat had dan weer te maken met allerlei kopieerbeveiligingen en DRM enzo. Op mijn opmerking dat je dat als bedrijf in alle redelijkheid niet van je klanten kunt verlangen werd gelukkig bevestigend gereageerd.

Nou, we zijn nu bijna 4 maanden verder, maar de film is er! Ik ga hem binnenkort kijken, samen met mijn collega Marina en een bak popcorn natuurlijk. Nu maar hopen dat hij niet tegenvalt!

Onder het motto ‘you never get a second chance to make a first impression’ zal ik in de toekomst wel 2 keer nadenken als ik de naam Tiscali ergens bij zie staan, maar ze hebben het uiteindelijk netjes opgelost. In de envelop zat naast de dvd-r met de film erop ook nog de dvd van ‘06-05′ van Theo van Gogh én een speciale dvd met de ‘making of’ daarvan.

Ruben en Kim, heel erg bedankt voor jullie moeite.

Nog een kleine voetnoot voor u als lezertje: als u nou op die site zit te kijken en u ziet daar een fijne film hè, herinnert u zich dit logje dan even, want er is nog niets veranderd. Als u andere software heeft dan Internet Explorer 5.01 en Windows Media Player 9 zou het wel eens een lange lijdensweg kunnen worden.

En dat doe ik niet om stoer te doen, zo schrijf je dat nu eenmaal in het Deens. Nu we het toch over schrijven hebben: geniaal!

De persoon die het verhaal voor deze film geschreven heeft (tevens de regisseur en een man in de categorie ‘lekker ding‘) moet een prijs krijgen (heeftie vast al gehad) en daarna voorgoed achter de tralies verdwijnen (grapje).

‘Adams Æbler’ is een fijne film. Het duurt even voor je doorhebt dat je in een soort parallel universum bent beland, waar niemand is wie hij lijkt en waar mensen er vreemde manieren van met elkaar en zichzelf omgaan op na houden. Vanaf dat moment kun je je maar beter ergens beginnen vast te houden, want het wordt alleen maar gekker.

Zwart acht ik niet capabel de humor in deze film te beschrijven. Het gaat verder dan dat. En toch heeft het allemaal een doel, wat het uiteindelijke resultaat nog bizarder maakt. Ik heb tranen gelachen, me daar schuldig over gevoeld en toen nog wat tranen gelachen. Een dikke 9 deze prent.

official site * trailer

Daar heb je je antwoord.

Dit is weer zo’n fijne film die tot nadenken stemt. Als je een beetje into singer-songwriters bent, is dit een fijne variatie op het thema musical, maar zelfs een variatie met een twist. De liedjes zijn allemaal afkomstig van de in de Tsjechische Republiek geboren Markéta Irglová en Frames zanger Glen Hansard. Zij vertolken logischerwijs ook de hoofdrollen in deze film, waarin ik me na afloop pas realiseerde dat de hoofdpersonen geen namen hebben. Je houdt het een film lang vol zonder het te merken en ziet in de credits alleen maar guy en girl staan.

En zo zijn er meer dingen die deze film bijzonder simpel maken. Maken te lijken eigenlijk, want zoals ik al zei, de film stemt tot nadenken dus simpel is hij allerminst. En de muziek is werkelijk prachtig. Een mooi liefdesverhaal met een nog mooier einde.

Als je even tijd hebt, zeker doen!

official site * trailer

Ik heb dit weekend een beginnetje gemaakt met het inscannen van alles wat ik aan foto’s en dergelijke heb uit mijn jeugd. Uiteraard is het binnenkort allemaal te zien in de gallery, maar deze wilde ik, met het oog op de kerstboodschap dit jaar en de reacties erop, alvast openbaarmaken.

Dames en heren, wij vragen uw aandacht voor een dienstmededeling:

Op de een of andere manier weet mijn familie haar blijheid goed te verbergen/in de hand te houden.

Hallo allemaal! Om te beginnen de beste wensen voor 2008 natuurlijk. Veel geluk, liefde en gezondheid.

À propos gezondheid. Gisteren was ik voor controle in het ziekenhuis. Mijn stembanden werden nog een keer goed bekeken met de camera om er zeker van te zijn dat het allemaal netjes uitziet en mooi heelt. Dit bleek gelukkig het geval dus ik hoef niet meer terug te komen, maar moet het de komende tijd wel nog een beetje rustig aan doen. Aan de bloedvaatjes op de stembanden was namelijk wel nog duidelijk te zien dat het geheel nog wel een tijdje aan het helen is.

Bovendien kon je goed zien dat de gezonde en de geopereerde stemband niet synchroon bewegen. Normaal wijken de stembanden tegelijk uit, maar de gezonde week duidelijk een stuk sneller terug dan de geopereerde. Daarom sla ik ook nog af en toe over. Het zal dus ook nog wel even duren voor ik weer helemaal op mijn oude stem terug ben. De rek moet er weer in komen!

Hieronder kun je zien hoe het was en hoe het nu is.

Als je het filmpje wil zien (de bewegende beelden bij deze foto’s) dan moet je hierheen.