Een goed begin is het halve werk. Om op derde kerstdag niet in het bekende zwarte gat tussen Kerstmis en Nieuwjaar te vallen, hadden Emile, Wolf en ik de stoute schoenen aangetrokken en in de Postbank Rentepuntenshop kaartjes gekocht voor ‘Les Misérables’ (De Musical der Musicals).

Nadat we onze OV-Chipkaarten hadden opgeladen (Wolf en ik toch) gingen we richting het centrum van Rotterdam om iets te eten. We kwamen in de Witte de Withstraat uit bij Eetcafé Opa. Het was best okee, maar een aanrader zou ik het zeker niet noemen. De fair-trade wijn was wat zurig, de spa rood die ik had besteld moest eerst overgeschilderd worden (hij was blauw), de soep van geroosterde tomaten leek uit een blik te komen dat op een rooster had gestaan, de kipsaté miste bij Emile kroepoek en de saus moest ook gezocht worden, kortom…geen groot succes.

Na een halfvol kopje thee dan maar op weg naar het Nieuwe Luxor Theater. Dat ligt net over de Erasmusbrug, waar het rond het vriespunt verbazingwekkend koud op is. Toch maar eens een muts gaan kopen. (Ik was vergeten dat ik een hoodie aan had…)

De musical is met veel superlatieven aangekondigd, maar laat je daardoor niet foppen. Dat is gewoon de marketingmachine van Joop die zijn werk zoals altijd goed doet. Onze eersterangsplaatsen bevonden zich op de achterste rij in de uiterste linkse hoek van de zaal. Dat is handig, want dan zit je bij de deur en ben je als eerste bij de bar, maar dat was de enige reden die ik nog kon bedenken waarom het eerste rang mocht heten daar. Het geluid was niet in orde en het zicht op het podium ook niet.

Aan ‘Les Misérables’ zelf is muzikaal gezien nogal wat gesleuteld, waardoor het op zijn zachtst gezegd minder muzikaal is geworden. Andere arrangementen, veel ‘spreekzingen’ (dat een zin die eigenlijk gezongen zou moeten worden, in plaats daarvan geacteerd wordt gesproken). Wellicht heeft het te maken met een kleinere groep muzikanten, wellicht met de kwaliteit van de zangers, toch was dit niet goed. In elk geval geen vooruitgang op eerdere producties.

Wolf was de enige die onbeslagen ten ijs kwam, want Emile had de Nederlandse productie van 1991 gezien en ik ben een paar jaar geleden in Londen naar ‘Les Mis’ geweest. Deze voorstelling haalde het niet bij wat Emile en ik gezien en gehoord hebben. Wolf was er tevreden mee.

Al met al kom ik tot de volgende conclusies:
 •  ’Les Misérables’ is wereldberoemd, spectaculair en legendarisch, maar niet in deze uitvoering
 •  ga vooraf niet eten bij Eetcafé Opa (dit geldt ook voor andere activiteiten in Rotterdam)
 •  neem zo snel mogelijk een OV-Chipkaart, briljant ding!

Zo langzamerhand verandert het van een traditie bijna in een saai verhaal. Het enige wat je je erbij kan afvragen is hoe het toch mogelijk is dat een band al negen jaar lang, elke decembermaand een keer of tien tot twintig het Antwerpse Sportpaleis weet uit te verkopen, zelfs als er geen nieuwe cd aan ten grondslag ligt.

Het getuigt vooral van kwaliteit en vakmanschap. Plus een enorme hoeveelheid enthousiasme die ze elke keer weer weten over te brengen op het publiek. Niet alleen Koen en Kris Wauters, maar zeker ook de andere muzikanten: Herman Cambré (drums), Hans Francken (keyboards), Eric Melaerts (gitaar), Frank Michiels (percussie), Vincent Pierins (basgitaar), Tom Vanstiphout (gitaar) en natuurlijk de Heavy Horns, die er ook ieder jaar weer bij zijn. Het is heerlijk om te zien dat al deze mensen lol hebben in wat ze doen.

Daarnaast hebben ze altijd een waanzinnig leuke podiumopzet. Dat klinkt misschien raar, maar hoe ze het elke keer weer voor elkaar weten te krijgen om met het decor te verrassen en door allerlei catwalks bijna overal in de zaal een keertje redelijk dichtbij langs te komen, is volgens mij toch wel behoorlijk uniek. Ze zetten zichzelf op die manier neer als een bandje dat van het publiek houdt en misschien wel van het publiek wil zijn.

Dát allemaal en natuurlijk de veelal erg aanstekelijke liedjes maken een avond Sportpaleis met Clouseau elk jaar weer tot een belevenis. Benieuwd wat ze volgend jaar voor ons in petto hebben bij de tiende editie! (Ik houd mijn hart nu al vast!)

Er is al veel over geschreven. Hij is al flink opgehemeld. En ik maak me dan altijd een beetje zorgen of dat nou allemaal niet een beetje overdreven is. Dus ben ik gisteren met Wolf en Emile naar Amsterdam gereisd om te gaan kijken naar ‘Oorlogswinter’ van Martin Koolhoven.

Het is allemaal waar ende terecht. IJzingwekkend goed acteerwerk (zeker van Martijn Lakemeijer als Michiel), prachtige beelden, een schitterende soundtrack en natuurlijk niet in de laatste plaats een briljant goed verhaal. Dat wisten we natuurlijk al, omdat we uiteraard allemaal het boek uittreksel gelezen hebben voor onze literatuurlijst. (Nee? Echt niet?)

Zelf heb ik het boek nooit gelezen, dus ik heb geen idee of ze zich er een beetje aan gehouden hebben, maar of dat nou het geval is of niet, er is een bijzonder spannende en op sommige momenten zeer ontroerende film uit voortgekomen.

Ik heb nooit zo’n hoge pet op van Nederlands filmisch werk, het valt maar al te vaak erg tegen, maar deze mag van mij de geschiedenis ingaan als één van de zeldzame hoogtepuntjes. Supermeeslepend en gewoon helemaal af. Laat die dvd maar komen!

Indrukwekkend!

U denkt: BLUNDERTJE! Mjah, als ik het niet met opzet had gedaan wel.

Ik kreeg vandaag een nieuwsbrief van de Nierstichting. Als bedankje dat ik mijn steun heb betuigd voor de Actieve Donorregistratie, door hun petitie daarvoor te tekenen. Dat heb ik graag gedaan, ook al heeft het voorstel het helaas voor ons allemaal niet gehaald. Ik sta nog niet op een wachtlijst, maar de kans is er dat ik er ooit op kom. Tuurlijk ga ik er niet vanuit, maar mijn realiteitszin dwingt me toch om in te zien dat het zou kunnen gebeuren.

En niet alleen met mij. Ook met u.

Terug naar de kern van het verhaal. Mijn mailprogramma laat standaard geen plaatjes zien. In HTML (de taal waarin we webpagina’s en mailtjes lay-outen) heeft elk plaatje daarom een zogenaamde alt-tag. Daarin staat wat het plaatje voorstelt. Dit is tevens bedoeld voor blinden, die zo ook nog een beetje van plaatjes kunnen genieten die ze worden voorgeschoteld.

Daar ik al op de knop had geklikt die de afbeeldingen gewoon doorlaat, kan ik u niet meer laten genieten van waar mijn oog als eerste op viel, onderaan de mail. U ziet op het plaatje gewoon de handtekening van de directeur van de Nierstichting, dhr. Paul Beerkens.

Nou, zoek de fout in onderstaand stukje HTML:

 
<img src=”http://static.niernet.nl/nieuws/dec2008adr/images/handtekpaulbeerkens.jpg”
alt=”Hanttekening Pauk Beerkens” width=”180″ height=”84″>

 

Ernstig…

Soms komen collega’s met rare verzoekjes. Eerlijk gezegd kwam dit verzoekje via via. Berjan vroeg mij of ik nog altijd een cart-machine had. Ik bevestigde. “Ok, want ik hoorde dat Rob van Someren op zoek was naar een manier om zijn oude carts van Decibel en de TROS een keertje op te nemen op harddisk.”

Nu ben ik zelf ook redelijk jingle-gek, dus ik was misschien iets te enthousiast. Berjan heeft Rob gebeld en diezelfde middag nog stonden er ineens 3 dozen gevuld met carts in zijn kantoor te wachten. ‘s Avonds mijn Sonifex maar eens opgezocht, Berjan een kabel laten maken en zo staat die nu op mijn bureau op het werk om af en toe tussendoor wat jingletjes op te nemen voor Rob.

Het is een raar gezicht tussen alle moderne electronica die we als internet-afdeling huisvesten, maar toch heeft het wel wat. Ouderwetse mechaniek die altijd werkt. Het gaat alleen wel nog even duren voor ik alles opgenomen heb, want het is al met al toch best wel een flink werkstuk.

Maar wel leuk!

Ja, u leest het goed, ze bestaan nog altijd: lijstjes. Marina kwam er dit keer mee. Het gaat erom van 100 dingen aan te geven of je ze ooit gedaan/meegemaakt hebt of niet. Dit doe je dan door die bewuste dingen vet te maken.

Scrolt u even mee?

1. Started your own blog
2. Slept under the stars
3. Played in a band
4. Visited Hawaii
5. Watched a meteor shower
6. Given more than you can afford to charity
7. Been to Disneyland
8. Climbed a mountain
9. Held a praying mantis
10. Sang a solo
11. Bungee jumped
12. Visited Paris
13. Watched a lightning storm at sea
14. Taught yourself an art from scratch
15. Adopted a child
16. Had food poisoning
17. Walked to the top of the Statue of Liberty
18. Grown your own vegetables
19. Seen the Mona Lisa in France
20. Slept on an overnight train
21. Had a pillow fight
22. Hitch hiked
23. Taken a sick day when you’re not ill
24. Built a snow fort
25. Held a lamb
26. Gone skinny dipping
27. Run a Marathon
28. Ridden in a gondola in Venice
29. Seen a total eclipse
30. Watched a sunrise or sunset
31. Hit a home run
32. Been on a cruise
33. Seen Niagara Falls in person
34. Visited the birthplace of your ancestors
35. Seen an Amish community
36. Taught yourself a new language
37. Had enough money to be truly satisfied
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person
39. Gone rock climbing
40. Seen Michelangelos David
41. Sung karaoke
42. Seen Old Faithful geyser erupt
43. Bought a stranger a meal at a restaurant
44. Visited Africa
45. Walked on a beach by moonlight
46. Been transported in an ambulance
47. Had your portrait painted
48. Gone deep sea fishing
49. Seen the Sistine Chapel in person
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris
51. Gone scuba diving or snorkeling
52. Kissed in the rain
53. Played in the mud
54. Gone to a drive-in theater
55. Been in a movie
56. Visited the Great Wall of China
57. Started a business
58. Taken a martial arts class
59. Visited Russia
60. Served at a soup kitchen
61. Sold Girl Scout Cookies
62. Gone whale watching
63. Got flowers for no reason
64. Donated blood, platelets or plasma
65. Gone sky diving
66. Visited a Nazi Concentration Camp
67. Bounced a check
68. Flown in a helicopter
69. Saved a favorite childhood toy
70. Visited the Lincoln Memorial
71. Eaten Caviar
72. Pieced a quilt
73. Stood in Times Square
74. Toured the Everglades
75. Been fired from a job
76. Seen the Changing of the Guards in London
77. Broken a bone
78. Been on a speeding motorcycle
79. Seen the Grand Canyon in person
80. Published a book
81. Visited the Vatican
82. Bought a brand new car
83. Walked in Jerusalem
84. Had your picture in the newspaper
85. Read the entire Bible
86. Visited the White House
87. Killed and prepared an animal for eating
88. Had chickenpox
89. Saved someone’s life
90. Sat on a jury
91. Met someone famous
92. Joined a book club
93. Lost a loved one
94. Had a baby
95. Seen the Alamo in person
96. Swam in the Great Salt Lake
97. Been involved in a law suit
98. Owned a cell phone
99. Been stung by a bee
100. Read an entire book in one day

Weinig avontuurlijk hè? Ik kan er een heleboel aantekeningen bij maken, zoals dat ik wél gestoken ben door een wesp, maar dat staat er nu eenmaal niet. Kopieer de lijst gerust en laat me via je eigen weblog of via de reacties weten wat jíj allemaal hebt gedaan.

(Iets vet maken doe je in html door <b> aan het begin en </b> aan het eind van het stuk dat je vet wilt maken te zetten.)