Wereldberoemd, Spectaculair, Legendarisch

Een goed begin is het halve werk. Om op derde kerstdag niet in het bekende zwarte gat tussen Kerstmis en Nieuwjaar te vallen, hadden Emile, Wolf en ik de stoute schoenen aangetrokken en in de Postbank Rentepuntenshop kaartjes gekocht voor ‘Les Misérables’ (De Musical der Musicals).

Nadat we onze OV-Chipkaarten hadden opgeladen (Wolf en ik toch) gingen we richting het centrum van Rotterdam om iets te eten. We kwamen in de Witte de Withstraat uit bij Eetcafé Opa. Het was best okee, maar een aanrader zou ik het zeker niet noemen. De fair-trade wijn was wat zurig, de spa rood die ik had besteld moest eerst overgeschilderd worden (hij was blauw), de soep van geroosterde tomaten leek uit een blik te komen dat op een rooster had gestaan, de kipsaté miste bij Emile kroepoek en de saus moest ook gezocht worden, kortom…geen groot succes.

Na een halfvol kopje thee dan maar op weg naar het Nieuwe Luxor Theater. Dat ligt net over de Erasmusbrug, waar het rond het vriespunt verbazingwekkend koud op is. Toch maar eens een muts gaan kopen. (Ik was vergeten dat ik een hoodie aan had…)

De musical is met veel superlatieven aangekondigd, maar laat je daardoor niet foppen. Dat is gewoon de marketingmachine van Joop die zijn werk zoals altijd goed doet. Onze eersterangsplaatsen bevonden zich op de achterste rij in de uiterste linkse hoek van de zaal. Dat is handig, want dan zit je bij de deur en ben je als eerste bij de bar, maar dat was de enige reden die ik nog kon bedenken waarom het eerste rang mocht heten daar. Het geluid was niet in orde en het zicht op het podium ook niet.

Aan ‘Les Misérables’ zelf is muzikaal gezien nogal wat gesleuteld, waardoor het op zijn zachtst gezegd minder muzikaal is geworden. Andere arrangementen, veel ‘spreekzingen’ (dat een zin die eigenlijk gezongen zou moeten worden, in plaats daarvan geacteerd wordt gesproken). Wellicht heeft het te maken met een kleinere groep muzikanten, wellicht met de kwaliteit van de zangers, toch was dit niet goed. In elk geval geen vooruitgang op eerdere producties.

Wolf was de enige die onbeslagen ten ijs kwam, want Emile had de Nederlandse productie van 1991 gezien en ik ben een paar jaar geleden in Londen naar ‘Les Mis’ geweest. Deze voorstelling haalde het niet bij wat Emile en ik gezien en gehoord hebben. Wolf was er tevreden mee.

Al met al kom ik tot de volgende conclusies:
 •  ’Les Misérables’ is wereldberoemd, spectaculair en legendarisch, maar niet in deze uitvoering
 •  ga vooraf niet eten bij Eetcafé Opa (dit geldt ook voor andere activiteiten in Rotterdam)
 •  neem zo snel mogelijk een OV-Chipkaart, briljant ding!