Ik heb niet de gewoonte om hier melding te maken van mijn medische dossier. Waarom niet? Ach, niet eens zozeer omdat u er allen echt geen reet mee te maken heeft. Eigenlijk vooral omdat ik andere mensen daar zo min mogelijk mee lastig wil vallen. Het is iets van mij en het is prettig dat mijn omgeving er niet al teveel van merkt. Dat werkt voor mij goed. Vandaag is er echter een experiment gestart, waar ik u graag even deelgenoot van maak, omdat het mij ontzettend blij maakt.

Een van de medicijnen die ik slik ziet u hiernaast: Prograf(t). De werkzame stof is tacrolimus en het wordt vooral gegeven bij transplantaties om afstotingsverschijnselen tegen te gaan. Simpel gezegd legt het je eigen immuunsysteem plat. Het schijnt echter ook invloed te hebben op de eiwitfiltratie in de nier. En laat hem daar bij mij nou net de kneep zitten.

Toen ik er ooit mee begon, was het idee dat ik van de prednison (die ik al heel lang slik) af zou kunnen komen. Dit is de afgelopen jaren echter nooit gelukt, waardoor mijn twijfels over de werking van de Prograf wat zijn toegenomen. Doet het wel waarvoor ik het slik? Gezien de bijwerkingen van het spul vind ik dat wel een vereiste om het te blijven slikken.

Gelukkig was mijn specialist ook wel in voor een experimentje, dus vanaf vandaag stop ik met de Prograf en over anderhalve maand gaan we dan proberen te minderen met de prednison. Eens zien wat het resultaat van deze spannende onderneming gaat worden. Ik ben er in elk geval heel blij mee, want twee keer per dag medicijnen moeten nemen waarvoor je van twee uur vóór de inname tot één uur erna niks mag eten, is soms knap lastig!

Hé dat is goed nieuws!!!! Wordt ’spontaan iets gaan/komen eten’ een stuk makkelijker! Succes; ik zal voor je duimen!!

Duimen maar!!!!

Dat zou heeeeel fijn zijn!