Toen ik een uurtje of anderhalf geleden het pand in Naarden uit liep, realiseerde ik me dat ik er op dat moment tien jaar bij Classic FM op had zitten. Eigenlijk tijd voor minimaal een half jaar vakantie!

Vaak genoeg (vaker gedurende de afgelopen maanden) heb ik me afgevraagd of ik niet iets anders moet gaan doen. Enthousiast als ik ben, gebruik ik het woord ‘doen’, want je moet natuurlijk eerst maar eens iets vinden wat je aanstaat en daarna moet je ook nog interessant genoeg voor de betreffende partij zijn om aangenomen te worden.

Het afgelopen jaar heb ik een paar sollicitaties gedaan. Dat was op zich best leuk. De positieve, maar zelfs de negatieve ervaringen daarmee lokken toch een bepaald gevoel uit. Iets motiverends. Blijven proberen!

Daar staat altijd weer tegenover dat je je moet realiseren wat je hebt. Zeker op dit moment. Een vaste baan, een goed salaris, er zijn in deze tijd mensen die het minder goed hebben. En het is niet eens zozeer dat ik het niet meer leuk vind bij Classic FM. Het is meer een soort van opgedrongen gevoel dat zo lang bij je eerste werkgever blijven hangen eigenlijk niet kan.

Maar wat nou als je eerste werkgever gewoon voldoet? Tuurlijk, ik kan je een hele middag vermoeien met alle nadelen van mijn werk, alle dingen die fout gaan en die ik vanuit mijn visie slecht geregeld vind binnen de organisatie, maar uiteindelijk doe ik heel leuke dingen, heb ik bijna alleen maar leuke collega’s en heb ik zelden echt geen zin om te gaan.

Kortom: laat dat elfde jaar morgen maar beginnen! Ik lust het rauw! (1 april! )

basj schreef hier eerder over:
Ik schaam me rot (2005)
Bedankje voor uw 5-jarig loyaal werknemerschap onzer toko (2004)

Gefeliciteerd, denk ik? ;)

Gefeliciteerd. Ik ben zelf trouwens ook net jubilaris. 5 jaar bij Sysqa… :-)

Prestatie hoor…… Gefeliciteerd!!!!!

En……?????? Welk groot teken van waardering heb je gehad???
Of wacht men op 12 en een half jaar??? Of op 25????