Vlak voor de jaarwisseling kom ik er ineens achter dat er in het Filmtheater Hilversum een film draait van mijn favoriete jeugdboek. Waarschijnlijk doordat ik zo weinig lees überhaupt een van mijn favoriete boeken: ‘Meester van de zwarte molen’ van Otfried Preußler (originele Duitse titel: ‘Krabat’ (naar de hoofdpersoon)).

Mijn verbazing en verrukking waren onmetelijk. Emile en Wolf waren snel overtuigd om mee te gaan naar het Filmtheater en dat gaan we binnenkort dan ook uitvoeren. Tot die tijd leek het me een goed idee om het boek nogmaals te lezen. Een paar jaar terug heb ik het in hardcover uitvoering gekocht bij bol.com, maar toen niet gelezen.

Gisteravond heb ik Jaar 1 en 2 gelezen (140 bladzijden) en vanavond Jaar 3 (75 bladzijden). Het verhaal heeft nog altijd een sterke uitwerking op me. Er zitten heel veel volwassen concepten in die een kind niet echt doorheeft. Toen ik het als kind las was het vooral de emotionele kant van het verhaal die me trok, de verbazing, de vragen van Krabat, de afschuw, de liefde, de vriendschap en het verdriet.

Het herlezen van het boek confronteerde me erg met mijn volwassenheid. Ook al leef ik er niet naar en wil ik het zeker niet (altijd?) toegeven… ik ben toch volwassen, al was het alleen maar door mijn opgedane levenservaring. Het verandert je kijk op dingen, zo ook op dit boek. Ergens is dat wel jammer.

Het maakt me echter des te benieuwder naar de film, die overigens geregisseerd is door Marco Kreuzpaintner (Sommersturm). Naar wat ik uit trailers en interviews heb kunnen opmaken, is het een waar meesterwerkje geworden. We gaan het binnenkort meemaken. Ik zal er dan over berichten.

Hier vind je de site van de film en het blog ervan.

Ja, jeugdboeken herlezen blijft gevaarlijk. Ik had dat ook met de boeken van Enid Blyton. De vertaalde boeken dan natuurlijk; als kind las ik nog geen Engels. Wat waren die boeken slecht vertaald zeg! iemand die op de ene pagina blank was, was op de volgende pagina zwart; zinnen die niet liepen; situaties die echt niet klopten qua tijdslijn en/of toevalligheden en ga zo maar door.

Zelf kende ik Krabat alleen van het boekenforum en heb ik het boek twee jaar geleden voor het eerst gelezen. Kan je er weinig over vertellen; is niet echt blijven hangen. Benieuwd wat er terugkomt met de film en misschien wil ik het boek daarna nog wel van je lenen om het te herlezen.