Nog nooit ben ik zó vaak naar dezelfde film geweest in de bioscoop. En drie keer is niet eens zoveel, want er zijn mensen die ruimschoots het tienvoud daarvan hebben gehaald. Het is goed dat ik niet gelijk in december ben gegaan, maar pas eind februari, anders was ik er vast meer geld aan kwijt geweest.

Wat is er dan zo speciaal aan Avatar? Veel mensen beginnen gelijk over het verhaal te klagen, dat het op Pocahontas lijkt en dat het zo cliché is. Dat is absoluut waar, en als je het zo kort mogelijk moet omschrijven, heb je aan een half A4-tje genoeg. Daar stel ik tegenover dat je voor een goeie film geen uitmuntend verhaal nodig hebt. Ook geweldige verhalen kun je compleet verkloten in een film.

Het gaat om de samenwerking van alle verschillende elementen: verhaal, acteurs en hun prestaties, camerawerk, montage, muziek en special effects. In Avatar komen al deze disciplines naar mijn mening heel mooi samen tot een totaal-ervaring die voorlopig maar moeilijke te evenaren zal zijn. De film loopt als een trein, de verdeling van gebeurtenissen over de 161 minuten is heel evenwichtig en ook de opbouw naar de actie toe is zeer goed getimed.

Daar haaks bovenop staat de 3D-techniek die absoluut iets toevoegt. De wijdse landschappen, futuristische werkomgevingen, maar ook de ongelofelijk gedetailleerde computeranimatie is opzienbarend. De performance capture techniek die gebruikt is voor de gezichtsuitdrukkingen en bewegingen van de Avatars heeft een verbluffend goed resultaat opgeleverd.

De muziek van James Horner is mooi, maar de cd bevat dan helaas maar een fractie van de complete muziek (en niet de beste fractie, volgens mij). In de film is de muziek nergens nadrukkelijk aanwezig, behalve de scènes zonder dialoog, daar krijgt hij de kans om volledig tot zijn recht te komen en prachtige beelden prima te ondersteunen.

Kortom: een heel mooie totaalervaring. Als je hem nog niet gezien hebt, heb je echt wel iets gemist. En ook al is het dan allemaal erg cliché…om een quote uit ‘The History Boys’ aan te halen: ‘Clichés can be quite good fun, that’s how they came to be clichés.’

Een recensie uit Het Brabants Dagblad die de spijker redelijk recht op zijn kop slaat.
De performance capture techniek uitgelegd.
Interview van Discovery met James Cameron over Avatar.

Tijdens het luisteren naar de soundtrack heb ik wel vaak momenten dat ik moet denken aan de soundtrack van Titanic. Sommige stukjes lijken er enorm op. Maar ja, dat risico loop je als je dezelfde componist weer hebt.