Gisteravond had ik met Andy ons niet-jaarlijkse-maar-wel-redelijk-regelmatige uitje naar Wouter Deprez. Bijna geen enkele Nederlander kent Wouter Deprez, hoewel die toch ooit ‘De Slimste Mens ter Wereld’ was. Daarnaast speelt hij theater. Cabaret om preciezer te zijn. En wij vinden hem erg leuk. Sinds zijn voorstelling ‘War’ zijn we telkens naar zijn nieuwe show geweest en dit keer is die getiteld ‘Je Zal Alles Worden’.
De voorstelling is eigenlijk een soort boekpresentatie. Wouter schreef namelijk een boekje met brieven aan zijn pasgeboren zoon. Of eigenlijk schreef hij de brieven al voor diens geboorte. Als je de voorstelling moet geloven zelfs voor diens verwekking. We zien een Wouter die gegroeid is door het vaderschap. Hij vertelt tevreden over zijn zoon Joshua, zijn familieleven en hoe hij klaar is met zijn domme ‘comedy-publiek’. Daarbij schuwt hij het niet om zo af en toe door middel van zeer directe vragen aan de toeschouwers pijnlijke waarheden aan het licht te brengen.
De voorstelling is totaal verschillend van de vorige twee. ‘Eelt’ was vrij serieus, ‘War’ was juist hilarisch, ‘Je Zal Alles Worden’ bewandelt een gulden middenweg. Het is mooi en leuk. Soms hartverwarmend en soms gewoon keihard.
Het boekje ‘Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen’ is na afloop van de voorstelling te koop aan de rand van het podium, waar Wouter het met veel plezier voor je signeert. Ik heb het in één ruk uitgelezen en het is prachtig.
Het was mooi!

zondag 2 mei 2010