Mika! Mika! Mika!

Afgelopen vrijdag stond Mika in een uitverkochte Heineken Music Hall. Dat had eigenlijk al eerder moeten gebeuren, maar het concert (dat oorspronkelijk gepland stond voor 13 maart) werd verplaatst naar deze datum. De Heineken Music Hall is niet de gezelligste zaal, maar het geluid maakt dat meer dan goed.

Het voorprogramma bestond uit DJ Claire & Sheila Hill. Tenminste, dat moeten we aannemen, want we hebben ze nooit gezien. Er werd voorafgaand aan het concert best leuke muziek gedraaid, maar of dat nou was dankzij DJ Claire & Sheila Hill… ik kan het je niet vertellen.

Rond 9 uur was het tijd voor Mika zelf, die zoals altijd een spetterende entree maakte, een gelikte show afleverde, een paar knappe staaltjes Nederlands ten beste gaf en het overduidelijk erg naar zijn zin had.

Hij begon met twee grote hits van zijn eerste album om te vervolgen met een goeie mix van nieuw en oud materiaal. Hier en daar waren wat klassieke stukjes in het geheel verwerkt, waarvan de aria van de Koningin van de Nacht uit Mozarts Zauberflöte, uitgevoerd door een van de achtergrondzangeressen, wel het meest opvallend en zeker een hoogtepuntje was! DAMN!

Verder was het allemaal erg goed te behappen, hoewel de overgrote meerderheid van het publiek ernstig afhaakte bij de mooie balades ‘Over My Shoulder’ en ‘I See You’. Erg jammer voor de mensen die dat wél mooi vinden en willen horen.

De decors waren ook meer dan verbluffend. Iets over de helft stond er ineens een groot schrift op het podium waar even later de blazijden van verbrandden om een verschrikkelijk mooi tafereel te onthullen. Echt heel erg gaaf.

Het slot van het concert werd gevormd door de kneiters ‘Grace Kelly’ en ‘Lollipop’ en een grote hoeveelheid uit de kluiten gewassen ballonnen die het publiek gretig heen en weer sloeg door de zaal. Het was net niet zo’n groot feest als het openluchtconcert in het Westerpark in 2008, maar het was zeker fantastisch!